قند پارسی/ «پشت کسی صفحه گذاشتن» از کجا آمده است؟

آخرين خبر/ عبارت بالا از اصطلاحات بسيار معمول و متعارف است که عارف و عامي از آن در مواقع شوخي و جدي استفاده مي کنند. صفحه گذاشتن مرادف با منبر رفتن و غيبت کردن و بر شمردن نقاط ضعف و پرده دري است. کسي که پشت سر ديگري به جد يا هزل مطلبي بگويد و احيانا راز پنهانيش را فاش کند در عرف اصطلاح عاميانه به صفحه گذاشتن تعبير مي شود و في المثل مي گويند: پشت سر فلاني صفحه گذاشت و يا به اصطلاح ديگر: پشت سر فلاني صفحه مي گذارد. سابقا در نواحي جنوب ايران که اغلب بين روساي ايالات و قبايل و خوانين محلي رقابت و همچشمي و احيانا دشمني و خصومت وجود داشت معمول بود که يک نفر رييس قبيله با خان منتفذ پس از آنکه به اسرار مکتوم و رازهاي پنهان حريف خويش پي مي برد دستور مي داد در آن باب با شاخ و بر گهاي فراوان آهنگ و تصنيف بسازند و مطربان و خوانند گان محلي آن ترانه را با دف و ني و با آواز بلند در هر کوي و برزن و گذرگاههاي عمومي بخوانند و بنوازند و از اين رهگذر اذهان و انظار عابرين را به شنيدن شرح رسوايهاي خان حريف جلب کنند. بديهي است خان حريف بيکار نمي نشست و براي متفرق کردن خوانند گان و نوازندگان دست به اقدام متقابل مي زد و از اين سوي نيز به حمايت و پشتيباني از آنان بر مي خاستند . نتيجتا جنگ مغلوبه مي شد و جريان قضيه به گوش همگان مي رسيد و خان متنفذ به مقصود خويش که همان رسوايي حريف بوده است نايل مي آمد.