صوت/ غزل 125 حافظ؛ شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

آخرين خبر/ شاهد آن نيست که مويي و مياني دارد بنده طلعت آن باش که آني دارد شيوه حور و پري گر چه لطيف است ولي خوبي آن است و لطافت که فلاني دارد چشمه چشم مرا اي گل خندان درياب که به اميد تو خوش آب رواني دارد گوي خوبي که برد از تو که خورشيد آن جا نه سواريست که در دست عناني دارد دل نشان شد سخنم تا تو قبولش کردي آري آري سخن عشق نشاني دارد خم ابروي تو در صنعت تيراندازي برده از دست هر آن کس که کماني دارد در ره عشق نشد کس به يقين محرم راز هر کسي بر حسب فکر گماني دارد با خرابات نشينان ز کرامات ملاف هر سخن وقتي و هر نکته مکاني دارد مرغ زيرک نزند در چمنش پرده سراي هر بهاري که به دنباله خزاني دارد مدعي گو لغز و نکته به حافظ مفروش کلک ما نيز زباني و بياني دارد نتيجه تفال : 1- خواجه در بيت 1-4-7- زيبا فرمده است ( آن زيبانمي باشد که مويي مشکين و دلربا و کمري باريک و موقر دارد بلکه دلبسته به مهر رخسار کسي باش که لطيفه اي از زيبايي دارد که غير قابل توصيف است ) ( کمان ابروي تودر تير افکني بر هرکمان افکني برتري دارد ) ( کسي درراه عشق به مبداء هستي بي گمان آگاه راز نشد بلکه هر کسي به اندازه فکر و برداشت خود از عشق و معرفت آگاهي و تصوري دارد ) 2- اگر او متناسب و خوبست جنابعالي نيز از محاسن عديده اي برخوردار مي باشيد که بايد ارزش و اهميت خود رادست کم نگيريد و هزاران نفر خواستار لطف و ملاحت جنابعالي هستند ولي متاسفانه شما اجازه ابراز به آنها نداده ايد پس با انديشه عمل کنيد که زمان بروفق مراد شما مي باشد و بيش از اين خود را زبون او جلوه ندهيد 3- از اينکه همه را محرم اسرار خود مي دانيد چندان کارخوبي نيم باشد زيرا سخنان شما را خمل برغرور و تکبر مي کنند در حالي که جنابعلي با خلوص نيت سخن مي گويي از زندگي خوبي برخوردار هستيد آن را با مسايل پيش پا افتاده خراب نکنيد 4- اين نيت با کمي حوصله و دور انديشي و سرعت عمل ودقت کاملاً قابل اجراست و جاي هيچ گونه نگراني نمي باشد مسافر حالش خوبست ولي درکارش گره افتاده که برطرف مي شود بيمار به حال خود م يماند خريد و فروش و تغيير شغل و مکان ضرورتي ندارد ويژگيهاي جنابعالي عبارتند از هنرمند خوشگذران بدبين حساس غير منطقي رفيق باز زندگي کردن با او مشکل است اهل حاشا اهل مسابقه و رقابت دو چهره مخترع دقيق عاشق جمع حسود پرحرف اهل مبالغه کمي بيشتر در خصوص غزل بدانيد : شرح غزل : معاني لغات غزل(125) شاهد: مشاهد کننده، نگاه کننده ، آنکه بر امري شهادت مي دهد، نامي از نامهاي خدي تعالي ، مرد نيکوروي و خوش صورت، معشوق،محبوب،مطلوب منظور ، زن زيباروي، شيرين حرکات، ، و در اصطلاح عرفا به معناي معشوق و محبوب حاضر در نزد معشوق ودر تصور و خيال و قلب و فکر و ياد او ، در اصطلاح صوفيه : آنچه در دل آدمي حضور داشته و ياد آن در دل غالب باشد. ميان: کمر، ومنظور کمر باريک است. آن: کيفيت خاصي در چهره و حرکاتت و گفتار و رفتار معشوق که ذوق سليم آن را درک وزبان از بيان آن به صورت موجز عاجز باشدو مي توان آن را ترکيبي از زيبايي فيزيک ظاهري و تناسب بين زيباييها را مي نماياند و شعور که با تشخيص موقعيت ، به اين مجموعه شخصيت مي دهد ، دانست. طلعت: روي، چهره ، وجه، طلوع، برآمدن. شيوه: روش. حور: زن سياه چشم ، يکي از ويژگيهاي حوريان بهشتي چشمهاي سياه آنها است. پري:مَلَک زيبا، ( استعاره ) زن زيبا. خوبي: در اينجا به معناي زيبايي. دل نشان: خوشايند، مقبول. صنعت: حرفه فن. يقين: حقيقتاً ، و در اصطلاح صوفيه : مشاهده غيوب است به کشف قلوب. حسب فکر:به اندازه فهم. خرابات نشين:مقيمان خرابات،کساني که ترک علائق دنيوي کرده و پشت پا به آداب و رسوم متداول زندگي زده و به مرحله بي اعتنايي کامل رسيده و در خرابات مسکن گزيده اند. کار هاي خلاف عادت که از مردان خدا سر مي زند. کرامات: بزرگواريها . مَلاف: لاف مزن ، خودستايي مکن. مدعي: کسي که ادعاي بي جا مي کند ، مدعي بيجاي فضل و کمال. لغز: معما، سخني که معناي اصلي در آن مستتر باشد. نکته: سخن سربسته معني دار، سخن پاکيزه که پوشيده باشدو هر کس آن را نداند . کلک: ني، قلم با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد