تست و بررسی بامو 518i E34 در شهر آستارا


دنياي خودرو/ سري5 از معروفترين خودروهاي بامو در ايران و جهان است. اين خودرو، قديميترين و باسابقهترين خودرو عصر مدرن بامو بهحساب ميآيد و تاکنون نسلهاي مختلف آن در سراسر جهان به فروش رسيده است. بهرغمآنکه اين روزها سري5 با مدلهايي همچون 530i و 528i از دو نسل اخير اين خودرو در ايران معروف است اما تيم تست روزنامه «دنيايخودرو» سراغ يک دستگاه سري5 رفت که با نام 518i رنگوبوي کلاسيک ميدهد. بله خودرويي با ۳۰سال سن که اکنون جزو کلاسيکها بهشمار ميرود و روزبهروز بر ارزش و قيمت آن افزوده ميشود. مدل دقيق اين بامو 518i E34 است و به نسل سوم سري5 تعلق دارد که در سال ۱۹۹۱ توليد شد. براي تست اين سدان کلاسيک آلماني به يک سفر ۵۰۰کيلومتري رفتيم تا در شهر مرزي آستارا آن را از نزديک مورد بررسي قرار دهيم.
آشنايي کلي با سري5
سري5؛ جايگاه ويژهاي در تاريخ کمپاني بامو دارد و آغازگر عصر مدرن براي خودروهاي باواريايي است. بامو تا پيشاز سال ۱۹۷۲ با نظم مشخص و ثابت خودروهايش را توليد نميکرد. بيشک جنگجهاني و رسيدن به مرز ورشکستگي در ايجاد چنين روند بيثبات بيتاثير نبوده اما با آغاز دهه ۱۹۷۰ميلادي اين شرکت آلماني توانست برنامه توليد خود را سروسامان دهد.
نخستين اقدام در اين راستا توليد خودرويي بهنام 5Series بود. سري5 يک سدان متوسط لوکس و با کد شناسايي E12 روانه بازار شد. بامو اعلام کرد اين مدل آغاز عصر مدرن خودروهاي اين کمپاني است. از آن زمان تاکنون باوارياييها خودروهايشان را بهشيوه نامگذاريهاي برنامهريزيشده و مشخص که شامل يک سري اعداد و حروف لاتين است، انجام ميدهند و علاوهبر نام خودرو يک کد شناسايي نيز برايشان درنظر گرفتهاند. از سال ۱۹۷۲ تاکنون ۷ نسل از سري5 توليد شده است.
درحالحاضر نيز نسل هفتم اين خودرو آلماني از ميانهعمر خود نيز عبور کرده و کمکم بايد منتظر ورود نسل هشتم باشيم. نسل اول با کد E12 و نسل دوم با کد E28 تنها در کلاس سدان به بازار عرضه شدند. اما در نسل سوم و چهارم که به ترتيب با کد E34 و E39 معروف هستند علاوهبر نسخه سدان، نسخه استيشن نيز توليد شد.
در نسل پنجم براي هر نسخه کد شناسايي اختصاصي در نظر گرفته شد تا نسخه سدان را با کد E60 و استيشن را نيز با کد E61 بشناسيم. در نسل ششم برنامه پيچيدهتر از اين حرفها شد. چون نسخه سدان با کد F10، استيشن با کد F11، سدان با طول بيشتر با کد F18 و فستبک با کد F07 به بازار عرضه شد. در نسل هفتم که نسل فعلي محسوب ميشود، نسخه فستبک از ليست مدلها حذف شد و نسخههاي سدان، استيشن و سدان با طول بيشتر به ترتيب با کد G30، G31 و G38 معرفي شدند.
يکدهه با E34
همانطور که اشاره کرديم نسلسوم از سري5 با کد E34 توليد شد. اين اولين نسلي بود که علاوهبر نسخه سدان، در کلاس استيشنهاي متوسط لوکس نيز عرضه ميشد. علاوهبر اين مدل 525iX آن نخستين سري۵ چهارچرخمحرک تاريخ به حساب ميآيد. در نوامبر ۱۹۸۷ توليد E34 روي خط توليد بامو استارت خورد.
اين خودرو تنها در دو کارخانه دينگلفينگ آلمان و راسلين آفريقايجنوبي توليد ميشد. تنوع پيشرانه، گيربکس و مدل در اين خودرو بسيار زياد بود و سطح وسيعي از مشتريان را پوشش ميداد. مشتريان ميتوانستند E34 خود را از بين دو کلاس سدان و استيشن و همچنين ۹مدل پيشرانه ديزلي و بنزينسوز و ۸مدل گيربکسدستي و اتوماتيک انتخاب کنند.
طراحي خودرو از جولاي ۱۹۶۱ يعني ۶سال قبل از توليد با الهام از سبک طراحي نسل دوم سري۷ که چند سال پيش از آن توسط کلاوس لوته طراحي شده بود، انجام شد. توليد E34 تا ژوئن ۱۹۹۶ ادامه داشت و نزديک به يک دهه ۱.۳۳۳.۴۱۲ دستگاه از هر دو نسخه سدان و استيشن آن در خطوط توليد دينگلفينگ و راسلين توليد شد. جالب است بدانيد در اين نسل مدلهاي توربو ديزل با پسوند td مانند 524td نامگذاري ميشدند.
کدام E34 ها خاص هستند؟
علاوهبر مدل هاي معمولي E34 ، شاهد توليد مدل خاص اين خودرو نيز بوديم. بيترديد معروفترين E34 را بايد نسخه M5 آن دانست که قدرتمندترين مدل E34 بهحساب ميآيد. تنها ۱۱.۳۳۶ دستگاه M5 سدان و ۷۸۶ دستگاه M5 استيشن توليد شده است. اما کميابتر از اينها، 518g است. يک نسخه دوگانهسوز از E34 استيشن که با گاز طبيعي و بنزين کار ميکرد. از اين مدل تنها ۲۹۸ دستگاه توليد شده است. يکي ديگر از مدلهاي خاص E34 را ميتوان مدل 518iev دانست. از اين خو
درو هيبريد که از برق و بنزين براي حرکت استفاده ميکرد، تنها يک دستگاه بهعنوان پروتوتايپ ساخته شده است. از ديگر مدلهاي خاص اين نسل ميتوان به 540 i M-sport، M540i و 540i LE اشاره کرد که هر کدام مدلهاي اسپرتي براي بازارهاي انحصاري بودند.
با E34 در خيابان اي ايران
مدل مورد نظر ما در اين تست و بررسي 518i سدان و متعلق به سال ۱۹۹۱ است. به عبارت ديگر با يک E34 ۱۱۱اسببخاري طرف هستيم. باتوجه به اين که خودرو در طول ۳۰سال گذشته در شرايط بسيار خوبي نگهداري شده، بنابراين وضعيت ايدهآلي دارد. از اين رو حتي درهاي خودرو به نرمي و بدون هيچ مشکل و صدايي باز و بسته ميشوند.
پيشرانه آن با کوچکترين اشاره به کليد استارت ميخورد و آماده يک سفر لذتبخش ميشود. تعويض دندهها نيز به نرمي صورت ميگيرد و لذت رانندگي معروف بامو به خوبي قابللمس است. با وجود اين که اين قدرتمندترين نسخه E34 نيست اما بايد اعتراف کرد گزينه ايدهآلي براي يک رانندگي آرام و کلاسيک است. ازسويديگر نکته مثبت اين مدل دردسرهاي اندک و هزينه نگهداري پايين بخش فني است. در کل بايد E34 موردنظر را يک خودرو کلاسيک با ارزش دانست. اين روزها صحبت از قيمت ۵۰۰ ميليونتوماني براي نمونههاي سالم آن مطرح است.
مدل 518i ؛ متعلق به ۳۰ سال پيش
همانطور که ميدانيد در مدلهاي بامو هر چه قسمت يکان و دهگان در عدد ۳ رقمي که مربوط به مدل خودرو است، بيشتر باشد خبر از پيشرانه بزرگتر يا قويتر دارد. در خودروهاي E34 نيز کمترين عدد در ميان مدلها ۵۱۸ و بيشترين آن ۵۴۰ است. مدلهاي ۵۱۸ نيز با دو پسوند «i و g» به فروش ميرسيدند که مدل نخست بنزينسوز انژکتوري و مدل دوم دوگانهسوز با قابليت استفاده از گاز طبيعي و بنزين بود.
مدل 518g ضعيفترين E34 بود که با قدرت کمتر ۱۰۰اسببخار به بازار عرضه شد. اما در مدل 518i اين عدد بيشتر بود. 518i تا سال ۱۹۹۴ از پيشرانه ۴سيلندرخطي ۱.۸ليتري بهره ميبرد که با کد M40 شناخته ميشود. اين پيشرانه توان توليد ۱۱۱اسببخار قدرت و ۱۶۵نيوتونمتر گشتاور را داشت. اما از سال ۱۹۹۴ به بعد پيشرانه M43 جايگزين آن شد. M43 نيز مانند M40 شامل يک پيشرانه ۴سيلندر ۱.۸ليتري خطي بود اما توان توليدي آن به ۱۱۴اسببخار قدرت و ۱۶۸نيوتونمتر گشتاور ارتقا يافته بود.
مشتريان ميتوانستند مدل 518i را فقط با گيربکس ۵سرعته دستي سفارش دهند. جالب است بدانيد E34 سدان از نظر طول، عرض و ارتفاع کلا از G30 که نسل فعلي سري5 به حساب ميآمد، کوچک تر است.

















