نجمالدین شریعتی: در مناسبهای شاد مذهبی واقعا دستمان خالی است
![نجمالدین شریعتی: در مناسبهای شاد مذهبی واقعا دستمان خالی است](https://app.akharinkhabar.ir/images/2024/08/18/10514894-3555-472c-8654-783072e5972a.jpeg)
صبا/ نجمالدین شریعتی با اشاره به اینکه ما در زمینه تولید برنامههای شاد مذهبی کوتاهی کردهایم توضیح میدهد: بهطورکلی ساخت برنامههایی از جنس «حسینیه معلی» بسیار دشوار است، البته سختیهای «حسینیه معلی» فقط از جهت طولانی بودن زمان تولید و فشردگی آن بود. درحالیکه دشواری اغلب برنامهها از جهت کمبود محتواست. مخصوصا در مناسبهای شاد مذهبی، واقعا دستمان خالی است و نمیدانیم چه باید کنیم. امیدوارم از نظر محتوا و اجرا بتوانیم راهی را در این جنس برنامهها باز کنیم.
نجمالدین شریعتی معروف به آقای آرام تلویزیون، از مجریان جوان اما پرکار رسانه است که با اجرای برنامه تلویزیونی«نیم رخ» وارد این عرصه شده است. مخاطبان که بیشتر او را با اجرای برنامههای «زلال احکام»، «ماه من» و «سمت خدا» میشناسند در این شبها با پخش فصل جدید «حسینیه معلی» از شبکهسه سیما، شاهد اجرای متفاوتی از او هستند.
نجمالدین شریعتی با اشاره به برنامه حسینیه معلی و موفقیت آن در جذب مخاطبان تلویزیون میگوید: مهمترین خصوصیت یک برنامه تلویزیونی که موجب موفقیت و ماندگاری آن میشود، هم بهلحاظ ساختار و هم بهلحاظ محتوا، خلاقیت و بداعت برنامه است که خوشبختانه «حسینیه معلی» با داشتن گروهی خلاق و خوشفکر این خصوصیت را به بهترین شکل خود دارد. فصل جدید آن نیز همانطور که شاهد هستید با نوآوریهای بیشتری ساخته شده است. در حقیقت با دیدن این میزان از نوآوری در طراحی جدید برنامه، من هم به سبک جدید در اجرا فکر کردم و در طول اجرا سعی کردم انرژی، صدا و نحوه تعاملم با ذاکرین و مخاطبان متفاوت باشد.
او درمورد اجرای خود در برنامههای برنامههای مذهبی و معارفی میگوید: اجرای برنامههای مذهبی مسیر و انتخاب خودم بوده، در واقع از همان لحظهای که وارد این عرصه شدم با اینکه توصیه خیلی از دوستان اجرای برنامههای اجتماعی بود، اما من مسیر خودم را میدانستم و با وجود تمام سختیهای این راه با دل و جانم در آن حضور داشته و دارم. بابت این حضورم بسیار خوشحالم و به مسیری که در آن قدم گذاشتهام، افتخار میکنم.
به لطف اجرای همین سبک برنامهها، هر سال دو بار ماه محرم و روز عاشورا را تجربه میکنم و از این جهت خودم را بسیار خوشبخت میدانم. امسال هم از آنجا که بخش مربوط به شب عاشورا در «حسینیه معلی» چند هفته پیش از ایام محرم ضبط شد، حس و حالم طوری بود که انگار ماه محرم برای من از همان چند هفته قبل شروع شده بود.
مجری برنامه زلال احکام در خصوص پذیرفتن اجرای «حسینیه معلی» این گونه توضیح میدهد: همیشه گفتهام آرزویم این است که آخرین حرف و آخرین کلام این دنیایم نام امامحسین علیهالسلام باشد. با چنین نگاه و احساسی، طبیعتا باید دعوت اجرای «حسینیه معلی» را میپذیرفتم. البته در ابتدای همکاری قرار بر این بود که فقط در یک فصل آن حضور داشته باشم. در واقع به دلیل حجم بالای برنامهها، از نظر جسمی توان ادامه بخشهای بعد آن را نداشتم. بههرصورت شرایط بهگونهای رقم خورد که در این فصل هم در خدمت باشم. البته شیوه حرفهای و درستش هم همین است. چون فارغ از اینکه تکتک عوامل تولید هر برنامهای زحمت میکشند و کار همه اعضای گروه حائزاهمیت است اما از نگاه مخاطب، برنامه با مجریاش شناخته میشود. از این جهت تغییر نکردن و ثابت بودن مجری هر برنامهای از نقاط قوت آن است.
شریعتی با اشاره به نکات مثبت «حسینیه معلی» بیان میکند: «حسینیه معلی» یکی از تجربههای جذاب من بود. استقبال مخاطبین در تمام فصلهای این برنامه خصوصا در فصل جدید نشاندهنده موفق عمل کردن آن است. همین که این برنامه در کنار استعدادیابی، آن هم استعدادیابی در زمینه مداحی که در نوع خودش قابلتامل است؛ آئینهای بسیار قدیمی کشور را از جای جای آن بیرون کشیده و به تصویر میآورد، واقعا ارزشمند است. آیینهایی که گره خورده با نام سیدالشهدا و سبکهایی از عزاداری که ریشهای بسیار کهن دارند. این بخش از «حسینیه معلی» برای من بهشخصه بسیار جذاب بود چرا که از وجود چنین آئینهایی بیاطلاع بودم و اصلا نمیدانستم هر جایی از این کشور متناسب با زیست بومش یک نوع خاص عزاداری دارد.
مجری برنامه حسینیه معلی ادامه میدهد: امیدوارم مانند به تصویرکشیدن آئینهای ریشهدارمان که تا پیش از این همچنان ناشناخته مانده بود، بتوانیم اصالت هیئتهایمان را نیز احیا، بازخوانی و بازسازی کنیم. به نظر من اتفاق خوبی برای مجالس و روضههای ما خواهد افتاد اگر جوانان و نوجوانترها را دعوت کنیم بیایند و شخصیتشان در فضای هیئتها شکل بگیرد. نام امام حسین علیهالسلام و اساساً هیئت، روضه و محرم خیلی ظرفیت دارد و ما نباید از این ظرفیت غافل شویم: هرکسی کو دور ماند از اصل خویش/باز جوید روزگار وصل خویش.
شریعتی در ادامه با یادآوری خاطرات «حسینیه معلی» میگوید: قصه عاشورا، قصه سوختن است و ما در «حسینیه معلی» بارها این سوختنها را تجربه کردیم. باور کنید گاهی به مانند همان افرادی که پای روضه امام حسین علیهالسلام، برای او و یارانش از ته دل اشک میریزند و از سیمایشان کاملا پیداست که دل و جانشان دارد از درد مظلومان عاشورا میسوزد؛ بارها هنگام اجرای برنامه بهقدری میسوختم که تمام بدنم درد میگرفت اما باید انرژی خودم را برای اجرای ادامه برنامه حفظ میکردم و از این جهت بهشدت طاقتفرسا بود. یعنی هر یک ساعت ضبط «حسینیه معلی» به اندازه پنج ساعت برنامههای دیگر از من توانایی و انرژی میگرفت.
این مجری صدا و سیما در ادامه با اشاره به اینکه ما در زمینه تولید برنامههای شاد مذهبی کوتاهی کردهایم توضیح میدهد: بهطورکلی ساخت برنامههایی از جنس «حسینیه معلی» بسیار دشوارند، البته سختیهای «حسینیه معلی» فقط از جهت طولانی بودن زمان تولید و فشردگی آن بود. درحالیکه دشواری اغلب برنامهها از جهت کمبود محتواست. مخصوصا در مناسبهای شاد مذهبی، واقعا دستمان خالی است و نمیدانیم چه باید کنیم. امیدوارم از نظر محتوا و اجرا بتوانیم راهی را در این جنس برنامهها باز کنیم.
درست است که فضای برنامههای مذهبی تلویزیون نسبت به قبل بازتر شده ولی چیزی که بیشتر از فضای شادی برای مخاطب تلویزیون اهمیت دارد، محتواست. این نکته را نیز نباید فراموش کرد که برنامههای طنز هم مانند دیگر برنامهها زمانی موفقاند که در کنار ساختار درست، حرفی برای گفتن داشته باشند.
خانوادههای ما به فضای مفرح عالمانه و سازنده نیاز دارند. تمام آثار موفق، نویسندههای خوبی داشتهاند. برای رفع این مسئله که مهمترین ضعف برنامههای مربوط به مناسبتهای شاد و جشنهای مذهبی است نیز حضور یک تیم نویسنده قوی نیاز است. تیم نویسندهای که در کنار شناخت کافی از جامعه، اشراف کاملی هم به طنز داشته باشد و هم به دین. درکل بداعت و نوآوری لازمه ادامه این مسیر است.
نجمالدین شریعتی که این کمبودها را فقط مختص حوزه برنامهسازی نمیداند؛ در پایان میافزاید: فیلم و سریالهای عاشوراییمان هم تقریبا همین وضعیت را دارند. بارها این انتقاد را شنیدهایم که چرا تلویزیون در ایام محرم هر سال فقط «مختارنامه» را تکرار میکند؟ چون نداریم، دستمان خالی است. من بهشخصه دلیلش را نمیدانم، شاید یکی از دلایل این کمکاریها در حوزه فیلم و سریالهای مذهبی مربوط به هزینههای تولید باشد