«پنج ستاره»؛ از حس و حال کمدی تا درس های اخلاقی به تماشاگر

مريم براي تامين هزينه هاي زندگي اش در يک هتل پنج ستاره مشغول به کار مي شود. او که تجربه زيادي در اين زمينه ندارد در برخورد و تعامل با ديگر کارمندان هتل به مشکل برمي خورد ودچار گرفتاري ناخواسته مي شود. درباره کارگردان: مهشيد افشارزاده در دهه 60 با بازي در «بايسيکل ران» مطرح شد و براي اين فيلم تا نامزدي دريافت سيمرغ بلورين بهترين نقش مکمل زن پيش رفت. او در نيمه دوم دهه 60 و نيمه اول دهه 70 از بازيگران پرکار سينماي ايران بود و در سال 72 رکورد بيشترين بازي را در ميان بازيگران زن به دست آورد. افشارزاده از چند سال پيش به دنبال ساخت فيلم بود و براي دريافت مجوز کارگرداني پشت دوربين چند فيلم کوتاه و بلند هم قرار گرفت. «پنج ستاره» اولين فيلم سينمايي او در مقام کارگردان است که بعد از سال ها دوري از سينما دوباره نامش را بر سر زبان ها انداخته است.

******* ويژگي مهم: «پنج ستاره» به سراغ مشکلات قشر فرودست جامعه مي رود و به مساله اختلاف طبقاتي توجه ويژه اي مي کند. در اين مسير احساسات مخاطب را هدف قرار مي دهد تا با نشان دادن رنج شخصيت هاي فقير و محبت انسان هاي دلسوز، تماشاگرش را با قصه همراه کند. فيلمنامه نويس اثر که سابق بر اين در «نياز» هم سراغ اين قشر رفته بود با همان ديدگاه به موضوع مي پردازد.

يک ديالوگ: [يکي از کارمندان هتل با حالتي گريان، با بازي بهناز جعفري] آخه نگاه کن اين ها قديميه. کهنه ست.داغونه. هر کدوم نيم ساعت، نيم ساعت باتري خالي مي کنه. هي به من مي گين شبا مي ري زورگيري. من زورگيرم؟ من زور دارم؟ من فقط گيرم!

*******

از زبان کارگردان: بعضي يک شبه معروف مي شوند و بعضي ها ده سال طول مي کشد تا فيلم بعدي شان را بسازند. سر «پنج ستاره» خيلي اذيت شدم. بعد از ده سال با سرمايه شخصي که شوهرم جور کرده بود فيلم را ساختم. با اين حال مي خواستند فيلم را از دستم دربياورند و به مشاورم بدهند. ماجراهاي فيلم مثنوي هفتاد من کاغذ مي شود(منبع: روزنامه هفت صبح)

******* حواشي: صداي شهاب حسيني در حين فيلمبرداري به علت حساسيت دچار گرفتگي شد و افشارزاده مجبور شد برخي از سکانس ها را با همان صداي گرفته فيلمبرداري کند. بعد از برطرف شدن اين حساسيت براي حفظ راکورد صحنه ها از شهاب حسيني خواسته شد تا پايان فيلمبرداري با صداي گرفته صحبت کند تا بازي اش در سکانس هاي مختلف يکدست به نظر بيايد. در بحث از حواشي فيلم بايد به مصاحبه هاي جنجالي افشارزاده هم اشاره کرد که در آن ها رسول صدرعاملي را متهم مي کند که زمينه ساز ممنوع الکاري او در ابتداي دهه 70 شده و موقعيتش را در سينماي ايران دچار بحران کرده است. حرف آخر: فيلمنامه اوليه «پنج ستاره» حدود پانزده سال پيش نوشته شده و براي فيلمبرداري بازنويسي شده است. اما اين بازنويسي نتوانسته حس و حال تاريخ مصرف گذشته فيلمنامه را درمان کند و ايده هاي آن را مناسب پسند روز تغيير دهد. به همين دليل هنگام تماشاي فيلم احساس مي کنيم مخاطب محصولي مربوط به دهه 70 سينماي ايران هستيم که با تلفيق سانتي مانتاليسم و حس و حال کمدي مي خواهد هم به تماشاگرش درس هاي اخلاقي بدهد و هم به حد کفايت او را سرگرم کند.