فست فود قجری چه بود؟
![فست فود قجری چه بود؟](https://app.akharinkhabar.ir/images/2024/09/02/983807bf-c56f-405c-a748-990ecdce68f8.jpeg)
همشهری آنلاین/ اشکنه چون غذایی ساده بود و سریع آماده میشد، حسابی میان ایرانیها طرفدار پیدا کرد. در تهران نیز پایتختنشینان از قدیمالایام وقتی میخواستند با مواد غذایی دم دستشان غذایی فوری درست کنند سراغ اشکنه میرفتند. ۳ نوع از محبوبترین اشکنهها میان مردم تهران را اینجا معرفی کردهایم.
مواد لازم برای پخت انواع اشکنه همیشه در دسترس بود. در همه خانهها میشد مقداری روغنٰ، پیاز، کشک و... پیدا کرد و اشکنه را که با کمترین دردسر و به سرعت آماده میشد روی سفره گذاشت. تهرانیها اما از میان انواع اشکه بیشتر به اشکنه چنگالٰ، کالجوش و اشکنه شنبلیله علاقه داشتند و این سه نوع اشکنه میان پایتختنشینان دوره قاجار بیشتر طرفدار داشت. در ادامه به دستور پخت ۳ نوع اشکنه مخصوص تهرانیها اشاره کردیم.
اشکنه چنگال
مواد اولیه: روغن، شکر، زعفران
اشکنه چنگال را در قدیم برای دامادها و زائوهای کمبضاعت تجویز میکردند. تهرانیها برای پخت آن ابتدا روغن را داغ و شکری که در آب حل شده بود را در روغن میریختند. تا روغن به جوش میآمد در آن نان ترید کرده و میخوردند. برخی نیز در صورت دسترسی به زعفران مقداری از آن را در اشکنه میریختند تا مطبوعتر شود. اشکنه چنگال غذایی ساده و در عین حال مقوی برای فصل زمستان بود که به عقیده تهرانیها اگر با روغن حیوانی فرد اعلا درست میشد قوتش چند برابر بود.
اشکنه کالجوش
مواد اولیه: گردو، کشک، روغن، پیاز، نعنا خشک
اشکنه کال جوش یا همان کلهجوش غذایی ساده و نبستا ارزان بود. اهالی تهران برای پخت آن ابتدا پیازهای خرد شده را در روغن سرخ میکردند تا رنگ طلایی و زعفرانی بگیرد. پیاز که به این مرحله میرسید فلفل، زردچوبه و نعنا خشک را به آن اضافه میکردند. موقع برداشتن اشکنه که میشد کشک را به آن اضافه میکردند و پس از یکی دو جوش اشکنه را از روی آتش برمیداشتند. پس از اضافه کردن نمک و فلفل اگر مغر گردو در دسترس بود به اشکنه کلهجوش اضافه میکردند و یا پس از کوبیدن ترید کردن نان مغر گردوی کوبیده را روی اشکنه اضافه میریختند.
اشکنه شنبلیله
آرد گندم، تخم مرغ، سیبزمینی، شنبلیله خشک، روغن، پیاز
دستور پخت: جعفری شهری در کتاب طهران قدیم به تصنیفی قدیمی درباره اشکنه شنبلیله اشاره کرده است. در این تصنیف میخواندند: «برفتیم و ما یک به یک... به خونه قدسی نشستیم و ما دسته جمع به زیر کرسی... بخوردیم و ما اشکنه به ضرب ترشی... آی ترشی، آی ترشی، آی ترشی» تهرانیها برای طبخ این غذا به پیاز داغ طلایی شده، آرد و شنبلیه و فلفل و زردچوبه اضافه میکردند. پس از هم زدن اشکنه آب در آن میریختند و جوش که آمد تخم مرغ در آن میزدند و پس از دو سه جوش و ریختن نمک اشکنه آماده بود. برخی در این اشکنه سیب زمینی میریختند و علاوه بر تخم مرغی که در اشکنه بود به درخواست مهمانها یک یا چند تخم اضافهتر هم میدادند.