همشهري آنلاين/ بيهوشي عمومي و موضعي که از آن با عنوان بي حسي موضعي نام برده ميشود، هر کدام عوارضي دارد که بهتر است بيمار بداند.
دبير علمي کنگره بين المللي آنستزيولوژي و مراقبتهاي ويژه گفت: بيهوشي انواع مختلفي شامل بيهوشي عمومي، بيحسي موضعي و بي حسي ناحيه اي دارد و بهتر است هر کدام در موارد خاص مورد نياز به کار گرفته شوند تا عوارض آنها به حداقل برسد.
دکتر اتابک نجفي استاد دانشگاه علوم پزشکي تهران و متخصص بيهوشي توضيح داد: در بيهوشي عمومي (ژنرال آنستزي)، داروهايي از طريق کانولا يا آنژيوکت به درون رگ بيمار تزريق ميشود و همزمان از طريق ماسکي که در جلوي دهان و بيني بيمار قرار ميگيرد، اکسيژن و گازهاي بيهوشي به کمک يک دستگاه تنفس مصنوعي به بيمار داده ميشود تا تنفس کند.
نجفي ادامه داد: بي حسي موضعي (رژيونال آنستزي) به دو روش اسپاينال و اپيدورال انجام ميشود؛ در بي حسي اسپاينال ماده اي مانند ليدوکائين به درون مايع مغزي نخاعي تزريق ميشود اما در بي حسي اپيدورال ماده بي حسي به دور پرده دورا يا سخت شامه در اطراف نخاع تزريق ميشود.
وي خاطرنشان کرد: با استفاده از اين نوع بي حسيها ميتواند بدن بيمار را از کمر به پايين بي حس کرد و جراحي را در حالت بيدردي براي بيمار انجام داد.
دبير علمي سيزدهمين کنگره بين المللي آنستزيولوژي، مراقبتهاي ويژه و مديريت درد اظهار کرد: براي جراحيهايي که روي دست و پا انجام ميشوند، از بي حسي موضعي يا بي حسي ناحيه اي استفاده ميشود ولي براي اعمال جراحي روي سر و مغز، قفسه سينه و ريهها و ناحيه شکم و دستگاه گوارش، بيشتر از بيهوشي عمومي (ژنرال آنستزي) استفاده ميشود.
نجفي ادامه داد: البته براي برخي جراحيهايي که داخل شکم و زير ناف انجام ميشود مانند سزارين يا اعمال جراحي که روي اعضاي داخل لگن صورت ميگيرد، ميتوان از بي حسي موضعي استفاده کرد.
وي از بي حسي ناحيه اي (لوکال آنستزي) به عنوان روش ديگري از بي حسيها نام برد و گفت: از اين روش براي جراحي روي دست يا پا استفاده ميشود و طي آن قسمتي از دست يا پا که قرار است روي آن جراحي انجام شود، بي حس ميشود.
اين متخصص بيهوشي گفت: طبق آمار موجود هيچ تفاوتي بين بيهوشي عمومي و بي حسي موضعي يا ناحيه اي از نظر عوارض بعد از جراحي مانند عوارض مغزي وجود ندارد اما برخي عوارض خاص بي حسي هاي منطقه اي است؛ اگر از بي حسي نخاعي استفاده شود، گاهي براي بيماران سردردهاي شديد و کمردرد ايجاد ميشود که در مواردي نياز به درمان هاي ويژه است تا بيمار بهبود يابد.
نجفي افزود: بيهوشي عمومي عوارض بسيار سنگين و خطرناکي دارد و ميتواند از عدم توانايي در ايجاد راه هوايي تا مرگ را براي بيمار به دنبال داشته باشد.
وي در خصوص محدوديتهاي بيهوشي عمومي اظهار کرد: افرادي که مشکل قلبي يا ريوي دارند يا بيماراني که ام اس دارند بهتر است از روش بي حسي موضعي استفاده کنند.
نجفي گفت: به طور کلي خطر بيهوشي عمومي و مرگ و مير ناشي از آن از بي حسي موضعي بيشتر است؛ البته خطر تنها مربوط به نوع بيهوشي نيست و بخشي از آن به جراحي که تحت بيهوشي عمومي انجام مي شود، برميگردد زيرا اين نوع جراحيها سنگينتر هستند.
دبير علمي سيزدهمين کنگره بين المللي آنستزيولوژي، مراقبتهاي ويژه و مديريت درد با بيان اينکه بي حسي منطقه اي عوارض کمتري دارد، توصيه کرد: در مواردي که انتخاب نوع بيهوشي به بيمار داده ميشود، اگر جراحي با بي حسي قابل انجام بود، بهتر است بي حسي موضعي انتخاب و تنها در شرايطي که نياز ضروري به بيهوشي عمومي بود (مانند جراحي در ناحيه مغز، قلب يا ناحيه شکم و دستگاه گوارش) روش بيهوشي عمومي استفاده شود.
نجفي توضيح داد: بيهوشي عمومي جان بيمار را به خطر مياندازد اما عوارض بي حسي موضعي در نهايت کمردرد و سردرد است و احتمال مرگ در آن بسيار نادر است.
با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد
بازار