وقتی غیرت یک جوان بر کمبود تجهیزات غلبه کرد

فارس/ پس از یک هفته جستوجوی بیوقفه برای یافتن پیکر جوان آبدانانی غرقشده در رودخانه سیمره، تلاشهای داوطلبانه بهزاد تقیزاده، جوان اهل رومشکان، بدون برخورداری از تجهیزات تخصصی، به سرانجام رسید و انتظار خانواده حادثهدیده پایان یافت.
در حالی که عملیات جستوجوی پیکر جوان آبدانانی غرقشده در رودخانه سیمره پس از روزها تلاش بیوقفه نیروهای امدادی و مردمی همچنان بینتیجه مانده بود، یک جوان داوطلب اهل رومشکان با تکیه بر تجربه، شجاعت و حس مسئولیت اجتماعی، بدون برخورداری از ابتداییترین تجهیزات غواصی، دل به آب زد و پس از یک هفته تلاش خستگیناپذیر، پیکر این جوان را از دل رودخانه بیرون کشید؛ اقدامی که امروز به نمادی از ایثار و فداکاری در منطقه تبدیل شده است.
حادثه تلخ غرقشدگی یک جوان آبدانانی در رودخانه سیمره طی روزهای گذشته، بار دیگر نگاهها را به اهمیت حضور نیروهای امدادی، داوطلبان مردمی و ضرورت تجهیز تیمهای امداد و نجات در مناطق حادثهخیز معطوف کرد.
پس از وقوع این حادثه، عملیات گسترده جستوجو با مشارکت نیروهای مختلف آغاز شد، اما با وجود تلاشهای فراوان، یافتن پیکر فرد حادثهدیده به نتیجه نرسید.
در این میان، بهزاد تقیزاده، جوانی از روستای رماوند شهرستان رومشکان، بیهیچ چشمداشتی و تنها از سر احساس مسئولیت انسانی، به جمع جستوجوگران پیوست.آنچه اقدام این جوان را برجستهتر میکند، حضور او در عملیات بدون برخورداری از تجهیزات تخصصی غواصی و امداد و نجات است.
تقیزاده در شرایطی وارد آبهای پرخطر سیمره شد که نه لباس غواصی در اختیار داشت، نه کپسول اکسیژن و نه امکانات استانداردی که بتواند امنیت او را در این مأموریت دشوار تضمین کند. با این حال، تجربه شنا، شناخت شرایط رودخانه و مهمتر از همه انگیزه کمک به خانواده چشمانتظار حادثهدیده، او را از ادامه مسیر بازنداشت.
این جوان داوطلب طی یک هفته تلاش مستمر و طاقتفرسا، بارها خطر را به جان خرید تا سرانجام موفق شد پیکر جوان غرقشده را پیدا کند و به روزهای پرالتهاب انتظار خانواده پایان دهد. اقدامی که از نگاه مردم منطقه، جلوهای ماندگار از نوعدوستی، ایثار و مسئولیتپذیری اجتماعی به شمار میرود.بیتردید، چنین فداکاریهایی شایسته قدردانی و حمایت جدی مسئولان است.
افرادی که در حساسترین لحظات و بدون هیچگونه چشمداشت مادی، برای نجات جان انسانها یا کمک به خانوادههای حادثهدیده وارد میدان میشوند، سرمایههای اجتماعی ارزشمندی هستند که باید مورد توجه قرار گیرند.
در همین راستا انتظار میرود دستگاههای مسئول از جمله جمعیت هلال احمر، فرمانداریها و ستادهای مدیریت بحران ضمن تجلیل از این اقدام ارزشمند، زمینه تأمین تجهیزات ایمنی و امدادی مورد نیاز این جوان فداکار را فراهم کنند.
تجهیز نیروهای داوطلب محلی به امکاناتی همچون لباس غواصی، کپسول اکسیژن و تجهیزات استاندارد امداد و نجات، علاوه بر افزایش سرعت و کیفیت عملیاتهای آینده، از به خطر افتادن جان امدادگران داوطلب نیز جلوگیری خواهد کرد.همچنین بهرهگیری از ظرفیت نیروهای بومی آموزشدیده و باتجربه در قالب تیمهای رسمی امداد و نجات میتواند نقش مؤثری در مدیریت بحرانها و حوادث مشابه داشته باشد.
تجربه اخیر نشان داد که گاهی حس مسئولیت، تعهد و شناخت میدانی افراد محلی میتواند مکمل ارزشمندی برای توان امدادی دستگاههای اجرایی باشد.
امروز نام بهزاد تقیزاده برای مردم منطقه تنها نام یک غواص داوطلب نیست؛ بلکه نماد انسانی است که در روزگار کمرنگ شدن بسیاری از ارزشها، ثابت کرد هنوز هم هستند کسانی که برای آرامش دیگران، خطر را به جان میخرند و بیادعا در دل حادثه حاضر میشوند.


















