اجرامی را که شب ها درآسمان می بینیم بیشتر بشناسیم

علم بازار/ سياراتاجرام تقريبا کروي، جامد يا گازي بزرگي هستند که به دور ستاره مادر خود (مانند خورشيد) مي‌گردند. بزرگترين سياره در خانواده خورشيدي مشتري نام دارد که جرمي معادل يک هزارم جرم خورشيد را دارد. سيارات اجرام سماوي نسبتا سرد بوده و انعکاس نور خورشيد باعث مرئي شدن آنها مي‌گردد. زمين، محل زندگي ما نيز، يک سياره است. در مورد زمين و ساير سيارات در آينده و مطالب بعدي، بيشتر صحبت خواهيم کرد. البته اينفوگرافيکي در مورد آنها در انتهاي مطلب قرار داده‌ايم. قمرها قمرها اغلب از اجتماع و تمرکز حلقه هاي غبار و گاز در پيرامون سياره‌ها درست مي‌شوند. همه سيارات به جز سياره عطارد و زهره هر کدام يک يا چند قمر دارند که به دور آنها مي‌چرخند. مانند زمين که يک قمر به نام ماه دارد. شهاب ها اجسام جامد ريزي هستند که به دام گرانش زمين مي‌افتند و در فاصله ۱۵۰ کيلومتري جو زمين و در اثر اصطکاک آن سوخته و غبار آنها به طرف زمين سقوط مي‌کند. معمولا شهاب‌ها در فاصله ۸۰ کيلومتري سطح زمين کاملا از بين مي‌روند، ولي بعضي اوقات احتمال دارد که کاملا تحليل نگردند و به سطح زمين برسند، که در اين صورت به آنها شهاب‌سنگ گفته مي‌شود. آيا شما هم تا بحال شانس ديدن يک شهاب پرنور را داشته‌ايد؟ آيا شما هم تا بحال شانس ديدن يک شهاب پرنور را داشته‌ايد؟ دنباله‌دارها دنباله‌دارها اجرام سماوي هستند که گه گاه ظاهر مي‌شوند. هر دنباله‌دار از يک هسته نوراني و دنباله طويلي تشکيل شده است. دنباله‌دار با وجود اينکه صدها کيلومتر در ثانيه سرعت دارد براي يک چشم غير مسلح (همچون ما) بي‌حرکت به نظر مي‌رسد. سرعت آنها را مي‌توان از تغيير مکانش نسبت به ستارگان زمينه ثابت آسمان تعين کرد. تا کنون نزديک به هشتصد دنباله‌دار کشف و نامگذاري گرديده است. اکثر دنباله‌دارها در يک مدار بسته‌ در حال حرکت هستند. چنين دنباله‌دارهايي اهميت زيادي داشته و بعد از يک دوره به نزديکي زمين آمده و مشاهده شده‌اند، که مشهورترين آنها دنباله‌دار هالي است. مدارهاي دنباله‌دارهاي ديگر سهموي يا هذلولي هستند و به احتمال زياد اينها فقط يک بار در مجاورت زمين ظاهر مي شوند و ديگر به نزديکي زمين باز نمي‌گردند. سيارکها سياره‌هاي خرد ، اجرام جامد کوچکي هستند که به دور خورشيد مي‌چرخند و تفاوت آنها با سيارات در اندازه آنها است. بزرگترين اين سيارکها سِرِس نام دارد، که قطرش برابر با ۸۰۰ کيلومتر است. قطر اکثر آنها در حدود ۳ کيلومتر مي‌باشد. سيارکها نيز توسط انعکاس نور خورشيد قابل رويت مي‌باشند ولي آنها را بدون تلسکوپ نمي‌توان ديد. ستارگان ستارگان گوي هاي سوزاني از گاز مي‌باشند که بر خلاف سيارات، خود منبع نوراند. انرژي ستارگان ناشي از واکنش‌هاي هسته‌اي است. ماده اصلي تشکيل‌دهنده بيشتر ستارگان هيدروژن است. هيدروژن موجود در ستارگان طي فرآيند همجوشي هسته‌اي به هليوم تبديل مي‌شود و در حين اين واکنش گرما و نور بسيار زيادي تابش مي‌يابد. هر ستاره داراي عمر مشخص مي‌باشد که بسته به نوع ستاره متفاوت است. ستارگان حجيم با نور بيشتر و حرارت زياد عمر کوتاهتري نسبت به ستارگان کم نور و کوچک دارند. پايان عمر هر ستاره بستگي به ميزان ذخيره هيدروژن در آن دارد. آنچه به اسم «خورشيد» مي‌شناسيم نيز ستاره منظومه‌ي ما و نزديک‌ترين ستاره به ما است. نمايي خيالي از عبور کمربند سيارکي از مقابل خورشيد، در مدارشان تشخيص سيارات از ستارگان در آسمان شب سيارات با نور ثابت مي‌درخشند، ولي نور ستارگان هم از لحاظ رنگ و هم از لحاظ روشنايي به سرعت تغيير مي‌کند. سيارات در آسمان حرکت کرده و محل آنها تغيير مي‌کند، ولي ستارگان نسبت به هم داراي مکانهاي تقريبا ثابتي هستند. سيارات هنگام رصد با تلسکوپ‌ها بصورت قرص نوراني بزرگي ديده مي‌شوند، در صورتي که ستارگان فقط بصورت نقاط روشن به نظر مي‌رسند. سيارات را مي‌توان در نواحي باريکي از آسمان مشاهده کرد، ولي ستارگان را مي‌توان در هر قسمتي از آسمان يافت.