روزی که «کریستین هویگنس» قمر زحل را رصد کرد

ويکي پديا/ کريستين هويگنس (به هلندي: Christiaan Huygens) (دربارهٔ اين پرونده listen راهنما·اطلاعات) دانشمند و فيزيکدان سرشناس هلندي قرن هفدهم بود. کريستين در ۱۴ آوريل ۱۶۲۹ در لاهه هلند به دنيا آمد و بعدها با اختراع ساعت پاندولي توانست نام خود را در ميان مخترعين جهان ثبت کند. پدر کريستين مردي با نفوذ، شاعر، سياست‌مدار، موسيقي دان و ورزشکار بود. کريستين خيلي زود به رياضيات علاقه‌مند شد و به تحصيل آن پرداخت. وي در دانشگاه‌هاي ليدن و بردا مشغول به تحصيل شد. ۲۲ سال بيشتر نداشت که در زمينه علوم رياضي و ستاره‌شناسي رساله‌اي نوشت که مورد توجه استاد رياضياتش رنه دکارت قرار گرفت. در آن زمان اکثر دانشمندان سرگرم مطالعه و تحقيق در مورد اين دو رشتهٔ علمي بودند و هويگنس نيز از آنها جدا نبود. هويگنس در ۳۴ سالگي به عضويت انجمن سلطنتي انگليس انتخاب شد و در زمان توقفش در لندن با نيوتن فيزيکدان بزرگ آشنا شد و با او بر روي مسائل علمي به بحث و تبادل نظر پرداخت. در اين زمان تلسکوپ جديدي اختراع شد و هويگنس به رشته ستاره شناسي علاقه بيشتري پيدا کرد. لوازم و وسايلي که او از آنها استفاده مي‌کرد بسيار قديمي و کهنه بودند و او تصميم گرفت که عدسي‌هاي تلسکوپ را خود بسازد. هويگنس با استفاده از کشف گاليله دربارهٔ آونگ توانست قوانين آونگ ساده را کشف کند و در سال ۱۶۵۷ ب. م ساعت آونگ را اختراع کرد. او در همين زمينه کتابي با عنوان دربارهٔ نوسان ساعتها نوشت و در سال ۱۶۵۶ تلسکوپي ساخت و در چنين روزي با آن به کشف سحابي جبار و مشاهدهٔ بزرگترين قمر زحل به نام تيتان موفق شد. هويگنس براي تعيين فاصلهٔ ستارگان با زمين با استفاده از اندازه گيري شدت درخشندگي و ميزان روشنايي آنها راهي پيشنهاد کرد، وليکن چون ابزار اندازه گيري دقيق نداشت، در اين راه به نتيجه درستي نرسيد. بيشتر شهرت هويگنس مربوط به نظريه‌اي است که دربارهٔ ماهيت نور بيان کرده است. او ماهيت ذره‌اي نور را نپذيرفت و نظريهٔ موجي نور را مطرح کرد، وليکن چون فرضيهٔ ذره‌اي نيوتن بهتر مي‌توانست پديده‌هاي بازتابش و شکست و سير مستقيم نور را توضيح دهد، از اين رو اين نظريه براي مدتها مسکوت ماند تا آنکه آزمايش معروف يانگ و سپس تئوري ماکسول دربارهٔ امواج الکترومانيتيک جان تازه‌اي به نظريهٔ هويگنس داد. هويگنس پس از مدتي فعاليت علمي از انگليس به فرانسه رفت ولي در آنجا بدليل فشارهاي مذهبي که نسبت به پروتستان‌ها اعمال مي‌شد، نتوانست براي مدت زيادي دوام آورد و سرانجام رهسپار هلند شد و در حالي که بر روي قضيهٔ فورس ويو (نيروي زنده) مطالعه مي‌کرد، در سال ۱۶۹۵ وفات يافت