نقطه دارونما برای تسکین درد در مغز شناسایی شد

بيگ بنگ/ براساس تحقيقات جديد، دانشمندان براي نخستين بار ناحيه اي را در مغز شناسايي کرده‌اند که وقتي درماني غير واقعي به کاهش قابل توجه درد منجر مي شود، اثر “پلاسيبو“(placebo) يا دارونما را در تسکين درد، نمايان مي سازد. شناسايي نقطه‌ مناسب اثر تسکين دهنده درد پلاسيبو مي تواند به طراحي داروهاي تخصصي و شخصي سازي شده اي براي صد ميليون آمريکايي مبتلا به درد ِ مزمن ختم شود. فناوري FMRI طراحي شده براي مطالعه از قابليت لازم جهت ايجاد فرصت هايي در حوزه درمان فردي درد برخوردار است و اين امر با تجويز هدفمند دارو و تشخيص نحوه ي ارائه واکنش مغز يک فرد به دارو ميسر مي گردد. اين يافته به آزمايش هاي باليني دقيقي در زمينه داروهاي کاهش درد ختم خواهد شد. دانشمندان ناحيه مغزي منحصر به فردي در شيار مغزي کشف کرده‌اند که واکنشگر قرص تسکين درد را در طي آزمايشي شناسايي مي کند و امکان اعتبار سنجي آن در گروه دارونما با ۹۵ درصد درستي وجود دارد. مروان باليکي، دانشمند مرکز توانبخشي شمال غرب در شيکاگو(RIC) و استاديار پزشکي فيزيکي و توان بخشي در دانشکده پزشکي دانشگاه فينبرگ گفت: با توجه به عوارض اجتماعي قابل توجه درد مزمن، قابليت پيش بيني واکنشگرهاي دارونما مي تواند نقش مثبتي در طراحي داروهاي شخصي و افزايش احتمال موفقيت آزمايش هاي باليني ايفا کند. باليکي و وانيا آپکاريان، استاد فيزيولوژي در دانشگاه فينبرگ که تحقيقات در آزمايشگاه وي به انجام رسيد، هر دو به عنوان پژوهشگر در تدوين اين مقاله فعاليت کرده اند. استفاده از دارو براي درمان درد بيماران در سطح آزمون و خطا بوده است و پزشکان دائم ميزان دُز را تغيير داده يا نوع دارو را در صورت موثر نبودن ديگري تغيير مي دهند. آپکاريان اظهار کرد: فناوري جديد اين امکان را به پزشکان خواهد داد تا ببينند کدام بخش از مغز در طي درد ِ فرد فعال مي شود و داروي مشخصي را براي آن نقطه از درد انتخاب مي نمايند. علاوه بر اين، اندازه گيري هاي معتبري به کمک اين فناوري بدست خواهد آمد. نحوه تاثيرگذاري دارو بر ناحيه درد بيمار نيز با دقت بالايي اندازه گرفته خواهد شد. در حال حاضر، واکنش دارونما در بين افراد سالم و تحت محيط آزمايشي کنترل شده مورد مطالعه قرار مي گيرد. اگرچه چنين آزمايش هايي بينش ما را نسبت به پايه هاي رفتاري و زيستي واکنش دارونما در درد اعمال شده افزايش مي دهد، اما از آنجا که درد عمدتا ماهيت مزمني دارد، بطرز ناکارآمدي در کلينيک استفاده مي شوند. دانشمندان در اين مطالعه براي اولين بار از تصويربرداري رزونانس مغناطيسي عملکردي و طرح آزمايش باليني استاندارد براي رسيدن به نشانگر زيست-عصبي مغزي استفاده کردند تا شرايط عدم احساس درد مرتبط با درمان پلاسيبو را در بيماران مبتلا به درد مزمن زانو پيش بيني کنند. دانشمندان دريافتند که خوردن قرص دارونما با اثر تسکين درد بصورت چشمگيري ارتباط دارد. بطوري که بيش از نيمي از بيماران گزارش کردند که ميزان دردشان به شدت کاهش يافته است. اگر مطالعات مشابه آتي گسترش يافته و نهايتا گزينه درماني مغزي با قابليت پيش بيني در ميان بيماران فراهم آورند، مي توان بطرز قابل توجهي از ميزان درد غير ضروري بيماران در دوره هاي درماني بي تاثير کاست و همچنين مدت زمان و شدت درد را کاهش داد. جزئيات بيشتر اين پژوهش در مجله ي PLOS Biology منتشر شده است. با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد