شکل جمجمه چه تاثیری بر عملکرد مغز دارد؟

سيناپرس/ در برخي تمدن هاي باستاني شاهد ايجاد تغييرات عمدي در جمجمه نوزادان طبقه اشراف هستيم که سبب ايجاد اشکال غير عادي در فرم جمجمه ان ها مي شد. پژوهشگران در پي يافتن پاسخي براي اين سوال هستند که آيا اين عمل تاثيري بر عملکرد مغز داشته است يا نه؟ در برخي از تمدن هاي باستاني، افراد گروه هاي خاص جامعه با دخالت در روند رشد و شکل گيري جمجمه سر نوزادان، آن ها را به اشکالي خاص در آورده و براي مثال در اقوام باستاني ماياها شاهد اين موضوع هستيم و ديگر نمونه قابل ذکر، مصريان باستان است که سر نوزادان خانواده سلطنتي را به شکل استوانه اي شکل داده و به اين ترتيب خود را از ساير مردم طبقات عادي متمايز مي کردند. در اين ميان سوالي مطرح مي شود که اصولا آيا شکل و فرم کلي جمجمه بر عملکرد مغز انسان تاثيري دارد يا نه؟ بررسي هاي پژوهشگران نشان مي دهد در اقوام مايا افراد طبقات بالاي جامعه با ايجاد فشار بر بخش هاي جلوئي جمجمه و پيشاني نوزادان، فرم و حالت کلي جمجمه را تغيير داده و اين امر به صورت يک سنت در بين اين اقوام درآمده بود بررسي هاي پژوهشگران نشان مي دهد در اقوام مايا افراد طبقات بالاي جامعه با ايجاد فشار بر بخش هاي جلوئي جمجمه و پيشاني نوزادان، فرم و حالت کلي جمجمه را تغيير داده و اين امر به صورت يک سنت در بين اين اقوام درآمده بود. مطالعات انجام شده از سوي دانشمندان بر اساس بازسازي نحوه عملکرد مغز و جمجمه در اين موارد نشان مي دهد که احتمالا اين موضوع تاثيري بر توان مغزي نداشته و مغز اين افراد نيز قادر به انجام وظايف عادي خود بوده و به دليل شکل گيري خاص جمجمه در دوران نوزادي و زماني که هنوز استخوان هاي فرد نرم و قابل شکل دهي است، مغز خود را با شرايط جديد تطبيق مي دهد. دانشمندان براي بررسي دقيق و علمي اين موضوع به مطالعه و آناليز 1989 نمونه جمجمه مختلف پرداختند. البته اين تحقيقات صرفا نظري بوده و به دليل فقدان نمونه هاي زنده جهت مطالعه و منحصر بودن موارد بررسي شده به جمجمه هاي کشف شده در حفاري هاي باستان شناسي، نمي توان شواهد مستقيمي براي اين ادعا ارائه کرد. لازم به توضيح است که نتايج يک تحقيق انجام شده در سال 2003 نتايجي کاملا متضاد با اين تحقيقات ارائه کرده و نشان مي دهد که اين فرم خاص شکل گيري جمجمه در اقوام مايا که در آن پيشاني به صورت مسطح و با انحنا به سمت بالا حرکت مي کرد، سبب آسيب ديدگي بافت هاي حساس مغزي در بخش پيشاني شده و تاثيراتي روي عملکرد مغز مي گذاشت. به باور اعضاي اين تيم تحقيقاتي، آسيب هاي فوق الذکر مي تواند موجب بروز اختلال در بينايي، دشواري در تشخيص اشيا، ضعف شنوايي، مشکلات در به ياد آوردن خاطرات و اختلال حافظه و بروز مشکل در توجه و تمرکز شود. در مجموع اين يافته ها نشان مي دهد که ايجاد تغييرات عمدي در جمجمه مي تواند مواردي همچون اختلال در رفتار و دشوار شدن يادگيري را در پي داشته باشد. به هر حال پژوهشگران هنوز به نتيجه واحدي در اين زمينه نرسيده اند و همانطور که مشاهده مي شود دو نظريه کاملا متفاوت در اين رابطه وجود دارد که هر يک بر اساس شواهد و مستندات خاص خود ارائه شده است. به نظر مي رسد براي نتيجه گيري قطعي در اين رابطه نياز به انجام مطالعات بيشتري وجود داشته و براي اين منظور بايد اندازه گيري هاي دقيقي از جمجمه و ساختار ان در موارد خاص انجام شده و به بررسي اين موضوع پرداخت که آيا اين مساله بيشتر موجب بروز تغيير در ساختار صورت افراد مي شده يا بر مغز نيز تاثير داشته است. شرح کامل اين پژوهش و نتايج به دست آمده از آن در آخرين شماره مجله تخصصي انسان شناسي جسماني آمريکا (American Journal of Physical Anthropology) منتشر شده و در اختيار پژوهشگران قرار دارد. همراهان عزيز، آخرين خبر را بر روي بسترهاي زير دنبال کنيد: آخرين خبر در ويسپي http://wispi.me/channel/akharinkhabar آخرين خبر در سروش http://sapp.ir/akharinkhabar آخرين خبر در گپ https://gap.im/akharinkhabar