ايسنا/ پژوهشگران آمريکايي سعي دارند با شبيهسازي يک مرکز درماني، کنترل شرايط اورژانسي در فضا را به فضانوردان آموزش دهند.
اقدامات لازم براي کنترل موقعيتهاي اورژانسي، تماس تلفني براي آمدن آمبولانس و رفتن به نزديکترين بيمارستان هستند اما در فضا، چنين انتخابهايي وجود ندارند. زمين از فضانوردان ساکن در "ايستگاه فضايي بينالمللي"(ISS) چند ساعت فاصله دارد و تنها راه بازگشت به زمين، استفاده از يک کپسول مملو از اتمسفر اين سياره است. در نتيجه، فضانوردان براي کنار آمدن با شرايط اورژانسي احتمالي، بايد آموزشهاي ابتدايي پزشکي را بگذرانند.
در هر حال، هميشه در شرايط وخيم، راهي براي تخليه ايستگاه فضايي وجود دارد اما در سفرهايي که به سوي ماه يا مريخ صورت ميگيرند، چنين امکاني نيست. سفر به ماه، چندين روز و سفر به مريخ، چندين سال زمان ميبرد. فضانورداني که در اين ماموريتها به خصوص ماموريت مريخ حضور دارند، بايد از عهده حل مشکلات بزرگ مربوط به سلامتي برآيند. شايد سيگنالهاي راديويي در هر ماموريت، تا 20 دقيقه تاخير داشته باشند و اين يعني، فضانوردان بايد بتوانند مشکلات خود را حل کنند.
"بيمارستان بريگم" (BWH) آمريکا در تلاش است تا راهي براي چگونگي آموزش فوريتهاي پزشکي در فضا پيدا کند. در اين پروژه که با سرمايهگذاري ناسا صورت ميگيرد، پژوهشگران، يک مرکز درماني فضاي عميق را در مرکز شبيهسازي پزشکي "STRATUS" اين بيمارستان تاسيس کردهاند. اين مرکز درماني، به يک سفينه فضايي تخيلي شباهت دارد اما هدف از ساخت آن، شبيهسازي يک واحد پزشکي واقعي در ماموريتهاي ناسا است.
در اين واحد، تجهيزات پزشکي لازم از جمله نمايشگر ضربان قلب و اسکنر مافوق صوت به چشم ميخورند که همه آنها، براي يک محيط بيوزن طراحي شدهاند. در هر حال، تجهيزات موجود در اين اتاق، محدود هستند زيرا اين محدوديت در فضا نيز وجود دارد.
انتقال تجهيزات سنگين از زمين به فضا، هزينه بالايي دارد و حتي پيچيدهتر از راه دوري است که تا مقصد طي ميشود. در نتيجه، فضانوردان بايد بتوانند براي شرايط اورژانسي پزشکي، از منابع کوچک اما راهبردي استفاده کنند.
بازار