باشگاه خبرنگاران/ سياره زحل به نامهاي کيوان و ساترن (saturn) شناخته ميشود. Saturn ريشه کلمه Saturday در زبان انگليسي است.
زحل ششمين سياره از خورشيد و دومين سياره بزرگ در منظومه شمسي است و دورترين سياره قابل مشاهده از زمين با چشم غير مصلح است اما از طريق يک تلسکوپ برجستهترين ويژگيهاي يک سياره مانند حلقههاي زحل قابل مشاهده است؛ اگرچه سيارههاي ديگر منظومه شمسي مثل مشتري، اورانوس و نپتون داراي حلقه هستند اما بدون شک زحل فوق العادهترين سياره است.
ويژگيهاي فيزيکي سياره زحل
ساختار دروني اين سياره از هسته سنگي (سيليکاتي) داغ مرکزي، لايههاي هيدروژن فلزي و لايههاي هيدروژن مولکولي يعني همان جو متراکم زحل تشکيل شده، همچنين جو از 96/3 درصد هيدروژن مولکولي، 3/25 درصد هليوم و بقيه از متان، آمونياک، دوتريم، اتان و بخار آب تشکيل شده و داراي آئروسلهايي از جنس يخ آمونياک، يخ آب و هيدروسولفيد آمونيوم است.
قطر متوسط زحل 120536 کيلومتر و اين سياره به اندازه کافي بزرگ است که بتواند بيش از 760 زمين را در خود جاي دهد و جرم آن تقريبا 95 برابر جرم زمين و چگالي آن از سيارات ديگر کمتر است.
نيرو جاذبه در سياره زحل
نيرو جاذبه کيوان کمي بيشتر از نيرو جاذبه زمين يعني 1/08 برابر آن است. وزن يک شخص 45 کيلوگرمي روي کيوان 48/5 کيلوگرم است.
روز و سال در زحل چه قدر طول ميکشد؟
کيوان سريعتر از هر سياره ديگر در منظومه شمسي به جز مشتري، به دور خودش ميچرخد. هر چرخش کيهان به دور محور خودش ده ساعت و 39 دقيقه طول ميکشد. يک سال روي زحل، 29/46 سال زميني به طول ميانجامد.
ويژگي حلقههاي اطراف زحل
حلقههاي زيبا زحل از زمين تنها با تلسکوپ قابل مشاهده هستند؛ اين حلقهها اولين بار به وسيله گاليله در قرن 17 کشف شدند. حلقههاي زحل دور اين سياره و موازي با استوا قرار دارند و هرگز با سياره برخورد نميکنند.
مجموعه حلقههاي زحل، بزرگترين و پيچيدهترين حلقهها در منظومه شمسي هستند که تا صدها هزار کيلومتر از سياره فاصله گرفتهاند، اين حلقهها پهن ولي بسيار تخت و نازک هستند؛ حلقههاي زحل شامل بي شمار قطعات و و خردههاي ريزسنگ و يخ يا سنگهاي پوشيده از يخ آب در ابعاد چند ميليمتر تا چند متر است همچنين ضخامت حلقهها با هم متفاوت هستند و از هم فاصله دارند.
قمرهاي سياره زحل
در اطراف زحل حدود 63 قمر وجود دارد؛ اسامي برخي از اقمار بزرگ شناخته شده سياره زحل عبارتند از تيتان- ري آ- پاپتوس- في بي- ديون- تيتس- انسلادوس- هيپريون- ميماس که براي نمونه خصوصيت چند قمر توضيح داده ميشود.
تيتان: بزرگ ترين قمر زحل، تيتان نام دارد که حتي از سياره عطارد و ماه زمين نيز بزرگتر است؛ در واقع آن دومين قمر بزرگ منظومه شمسي بعد از گانيمد (قمر مشتري) محسوب ميشود و تنها قمر زحل است که يک کاوشگر زميني به آن فرستاده شده است. در اتمسفر اين قمر بارانهايي از اتان و متان وجود دارد. تيتان، تنها قمر داراي جو در منظومه شمسي است.
انسلادوس: اين قمر به دليل ساختار يخهاي تشکيل دهنده آن، به شدت نور را بازتاب ميکند. قمري سرد است و به دليل آبفشانهاي يخياش شهرت دارد.
رئا: دومين ماه بزرگ کيوان و نهمين ماه بزرگ سامانه خورشيدي است.
ميماس: ميماس کوچکترين جرم شناخته شده سامانه خورشيدي و به شکل کره است. اين قمر يکي از نزديکترين قمرها به سياره زحل و همينطور کوچکترين قمر اين سياره است.
تتيس: اين قمر درهاي بزرگ به اسم ايتاکا کازما با وسعت ۱۰۰ کيلومتر، دارد.
ديونه: اين قمر از تنگهها و فرورفتگيهاي زيادي پوشيده شده است.
بازار