0
0
0

پژوهشگران اين مطالعه بر روي يک جنبه از بيماريهاي قلبي عروقي به نام بيماري "تصلب شرايين" (atherosclerosis) تمرکز کرده بودند. "تصلب شرايين" يا "سختاک سرخرگها آترواسکلروزيس" (atherosclerosis)، نام يک بيماري در رگها و نوعي آرتريواسکلروزيس است که با رسوب ليپيد و کلسترول کمچگال بر روي ديواره داخلي سرخرگهاي با قطر متوسط و بزرگ، مشخص ميشود. نتيجه اين فرايند تشکيل پلاکهاي فيبري-چربي (آتروما) بوده که با افزايش سن رفته رفته ازدياد مييابد و موجب تنگي رگ (استنوزيس) يا ديگر عواقب ميشود.
پژوهشگران هاروارد براي بررسي ارتباط بين خواب و تصلب شرايين، چند موش را که طي يک دوره از يک رژيم غذايي با چربي بالا تغذيه کرده بودند، مورد آزمايش قراردادند. در گام بعدي، پژوهشگران موشها را به دو گروه تقسيم کردند و پس از آن يک گروه از موشها را از خواب محروم کردند و سپس دريافتند که اين موشها نسبت به گروه کنترل شده، پلاکهاي بزرگتري را توليد ميکنند. آنها هم چنين گلبولهاي سفيد بسياري را در پلاکها و جريان خون آنها مشاهده کردند.
با آزمايشات بيشتر، پژوهشگران مکانيسم اصلي ارتباط ميان کم خوابي و بيماري قلبي عروقي را کشف کردند. پژوهشگران اظهار کردند کمبود خواب، سطح پروتئيني به نام "هيپوسرتين" (hypocretin) را که در هيپوتالاموس توليد ميشود، کاهش ميدهد. غده هيپوتالاموس در مغز مسئول تنظيم الگوهاي خواب است.
علاوه بر آن سطح پايين هيپوسرتين منجر به افزايش سطح پروتئيني به نام "فاکتور تحريککننده تشکيل کلوني ۱ " (CSF-۱) ميشود. پروتئين "فاکتور تحريککننده تشکيل کلوني ۱ " باعث توليد گلبولهاي سفيد خون ميشود. هنگامي که پژوهشگران به موشهايي که از خواب محروم شده بودند، مکمل هيپوسرتين دادند، بيماري تصلب شرايين آنها بهتر شد.
"کمرون مک آلپين" (Cameron McAlpine) نويسنده ارشد اين مطالعه گفت: نقش هيپوسرتين در بهبود بيماري براي ما بسيار، بسيار تکان دهنده و غير منتظره بود.
يافتههاي اين مطالعه در مجله " Nature "منتشر شده است.