چرا ماه در نزدیکی زمین بزرگ تر و زرد رنگ دیده می شود؟

خراسان/ عقل سليم مي‌گويد وقتي در طول يک شب مشخص به ماه نگاه مي‌کنيد بايد در هر جايي از آسمان که هست به يک اندازه مشخص و ثابت ديده شود چون قرار نيست فاصله‎اش از زمين در طول همين يک شب تغييري داشته باشد که بخواهد در بزرگي و يا کوچکي‎اش اثر بگذارد. اما خب واقعيت طبق اين عقل سليم پيش نمي‎رود. حتما تجربه اش را داشته‎ايد که وقتي ماه نزديک افق است بزرگ تر ديده مي‎شود. همان شب وقتي ماه بالاتر مي‎آيد به طرز شگفت آوري کوچک مي‎شود. واقعيت اين است که ما با يک خطاي ديد يا يک توهم فانتزي (!) رو به رو هستيم. اندازه ماه تغيير خاصي نکرده و فاصله‎اش از زمين هم مقدار مشخص و ثابتي است اما وقتي ماه به افق نزديک مي‎شود آن را با درخت و ساختمان‎هاي اطرافش مقايسه مي‎کنيم و به دليل خطاي ديد اين طور به نظر مي‎رسد که خيلي بزرگ‎تر از حالت عادي‎اش شده است. در عوض وقتي ماه به بالاي سرمان مي‎رسد و ديگر هيچ نماد زميني براي مقايسه با آن نداريم فکر مي‎کنيم کوچک‎تر از قبل شده است. ولي قضيه به اين سادگي‌ها نيست؛ ماه در افق نه تنها بزرگ‎تر ديده مي‎شود بلکه معمولا زرد رنگ است و با آن حالت سفيد درخشان هميشگي‎اش فرق دارد. علت اين ماجرا چيست؟ نور ماه براي رسيدن به زمين بايد از جو عبور کند، موقعي که ماه نزديک افق است نورش بايد مسافت بيشتري را در جو حرکت کند و اين کار شرايط رسيدن نور راسخت تر مي‎کند و طول موج‎هاي طيف آبي و بنفش که کوتاه هستند بيشتر از دست مي روند پس نورهاي زرد و نارنجي که طول موج بلندتري دارند بيشتر از بقيه ديده مي‌شوند. هر چقدر آلودگي هوا بيشتر باشد اين اثر بيشتر توجه ما را جلب خواهد کرد. ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد