درمان سریع و مؤثر سرطان ریه با بینی الکترونیکی

ايسنا/ پژوهشگران اروپايي باور دارند که بيني الکترونيکي مي‌تواند تنفس بيماران مبتلا به سرطان ريه را تحليل کند تا واکنش آنها نسبت به ايمني‌درماني بررسي شود. پژوهش جديد "سازمان سرطان اروپا"(ESMO) نشان مي‌دهد که بيني الکترونيکي مي‌تواند مواد شيميايي موجود در نفس بيماران مبتلا به سرطان ريه را با ۸۵ درصد دقت شناسايي کند تا پزشکان بدانند که کدام يک از بيماران به درمان واکنش مثبت و کدام يک واکنش منفي خواهند داشت. نتايج پژوهش، حاکي از اين هستند که بيني الکترونيکي در انتخاب بيماراني که نسبت به شيمي‌درماني واکنش نشان مي‌دهند، حتي نسبت به فرآيند "بافت‌شيمي ايمني"(IHC) هم دقيق‌تر عمل مي‌کند. بافت‌شيمي ايمني، فرآيندي است که نمونه‌هاي بافت را آزمايش مي‌کند تا وجود پروتئيني موسوم به "ليگاند ۱ مرگ برنامه‌ريزي‌شده" (PD-L۱) مشخص شود اما اين فرآيند معمولا تهاجمي است و به زمان زيادي نياز دارد. پروفسور "مايکل ون دن هوول"(Michel van den Heuvel)، استاد مرکز پزشکي "دانشگاه رادبود" (RU) هلند و سرپرست اين پژوهش گفت: ايمني‌درماني، تا حد قابل توجهي به بهبود روش‌هاي درمان سرطان ريه منجر شده اما اين روش فقط در تعداد کمي از بيماران موثر است. هنگامي که ما پرژوهش خود را آغاز کرديم، دريافتيم که ايمني‌درماني فقط روي ۲۰ درصد بيماران اثر مي‌گذارد. در حال حاضر هيچ آزمايشي به غير از آزمايش‌هاي مربوط به فرآيند بافت‌شيمي ايمني وجود ندارد که بتواند افرادي را که واکنش مثبتي به اين درمان دارند، شناسايي کند. اين فرآيند به رغم داشتن محدوديت‌هاي تحليلي، نشانگري براي انتخاب افراد و پيش‌بيني واکنش آنها نسبت به بيماري به شمار مي‌رود. "ريان دي وريس"(Rianne de Vries)، دانشجوي مقطع دکتري "دانشگاه آمستردام" (UvA) هلند و نويسنده ارشد اين پژوهش گفت: فرضيه ما اين بود که شايد تحليل تنفس بيماران با استفاده از بيني الکترونيکي بتواند يک جايگزين غيرتهاجمي و سريع براي استانداردهاي کنوني تشخيص باشد و به پزشکان امکان دهد تا ايمني‌درماني را براي درمان بيماراني که واکنش مثبتي به آن ندارند، به کار نبرند. بيني الکترونيکي، ابزار کوچکي است که حسگرهايي براي شناسايي مواد شيميايي موسوم به "ترکيبات آلي فرار"(VOCs) دارد. ترکيبات آلي فرار، حدود يک درصد نفس ما را تشکيل مي‌دهند و بقيه آن، از نيتروژن، اکسيژن، دي اکسيد کربن و آب تشکيل مي‌شود. تصور پژوهشگران اين بود که شايد ادغام ترکيبات آلي فرار با "سرطان سلول کوچک ريه"(NSCLC) بتواند به پيش‌بيني واکنش بيماران نسبت به درمان کمک کند. ترکيبات آلي فرار، براساس فرآيندهاي متابوليک که در کل بدن يا قسمتي از آن رخ مي‌دهند، با يکديگر تفاوت دارند. دي وريس ادامه داد: بيماران مي‌توانند با استفاده از بيني الکترونيکي، نفس عميق بکشند، آن را پنج ثانيه نگه دارند و سپس نفس خود را به آرامي در ابزار بدمند. حسگرهاي بيني الکترونيکي، نسبت به ترکيبات آلي وارد شده واکنش نشان مي‌دهند. هر حسگر، حساسيت بالايي نسبت به گروه متفاوتي از مولکول‌ها دارد. داده‌هاي حسگرها، مستقيما به يک سرور آنلاين منتقل و در آن ذخيره مي‌شوند تا مورد بررسي قرار بگيرند. بررسي‌ها در کمتر از يک دقيقه انجام مي‌شوند و نتايج با يک مجموعه آنلاين از داده‌ها مورد مقايسه قرار مي‌گيرند. سپس، الگوريتم‌هاي مبتني بر يادگيري ماشيني به سرعت تشخيص مي‌دهند که واکنش بيمار نسبت به درمان مثبت است يا خير. دکتر "ميرته مولر"(Mirte Muller)، پژوهشگر "موسسه سرطان هلند"(NKI) گفت: بيني الکترونيکي نسبت به فناوري‌هاي پزشکي، آزمايش‌هاي تشخيصي و زيست‌نشانگرهاي ديگر، هزينه کمتري دارد. اين فناوري مي‌تواند امکان يک آزمايش غيرتهاجمي و سريع را فراهم کند و بازخوردهاي لازم را در چند ثانيه ارائه دهد. اين پژوهش، در مجله "Annals of Oncology" به چاپ رسيد. ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد