بالاترین ضریب هوشی تاریخ در یک قاب

ايسنا/ کنفرانس "سُلوي" يکي از مهمترين گردهمايي هاي دانشمندان حوزه فيزيک و شيمي است که از سال 1911 برگزار مي‌شود. اين کنفرانس در سال 1927 بسيار حائز اهميت و منحصربفرد بود زيرا از بين 29 دانشمندي که در آن سال در اين کنفرانس حضور داشتند، 17 تن موفق به دريافت جايزه نوبل شدند. کنفرانس مشهور شيمي و فيزيک جهان "کنفرانس سُلوِي"(Solvay Conferenc) نام دارد که در آن نوابغ جهان اعم از "آلبرت اينشتين" و "ماري کوري" نيز در گذشته شرکت کرده‌اند. "موسسه بين‌المللي فيزيک و شيمي سُلوِي" (International Solvay Institutes for Physics and Chemistry) واقع در بروکسل، توسط " ارنست گوستاو ژوزف سلوي " (Ernest Gaston Joseph Solvay) شيمي‌دان بلژيکي پس از برگزاري "شوراي سلوي" در ۱۹۱۱ (اولين کنفرانس جهاني فيزيک) در سال ۱۹۱۲ تأسيس شد. ارنست سلوي به جرات مي‌توان گفت کنفرانس‌هاي سلوي مشهورترين کنفرانس‌ها در شاخه فيزيک و شيمي هستند. سال ۱۹۱۱ اولين کنفرانس سلوي فيزيک برگزار شد که اولين کنفرانس بين‌المللي فيزيک بود که تا آن زمان برگزار شده بود. اين کنفرانس با دعوت ارنست سلوي برگزار شد. اولين کنفرانس سلوي "هندريک آنتون لورنتس"(Hendrik Antoon Lorentz) فيزيکدان هلندي رياست نخستين کنفرانس سلوي را که از ۳۰ اکتبر تا ۳ نوامبر در سال ۱۹۱۱ برگزار شد را بر عهده داشت. موضوع اين کنفرانس "تشعشع" و "کوانتا" بود. طي اين همايش دانمشندان به بررسي مشکلات دو رويکرد يعني "فيزيک کلاسيک" و "مکانيک کوانتومي" پرداختند. "فريدريش ليندمان، ويکنت چرول اول"(Frederick Lindemann, ۱st Viscount Cherwell) و آلبرت اينشتين جوانترين فيزيکدانان حاضر در اين کنفرانس بودند. اعضاي ديگر اين کنفرانس شامل افرادي مانند "ماري کوري"(Marie Curie) فيزيکدان و شيمي‌دان لهستاني-فرانسوي و "هنري پوانکاره"(آنري پوانکاره) رياضيدان، فيزيکدان نظري، مهندس و فيلسوف علم فرانسوي بودند. پنجمين کنفرانس سلوي که در ماه اکتبر سال ۱۹۲۷ برگزار شد، بسيار منحصر به فرد بود. موضوع اين کنفرانس الکترون‌ها و فوتون‌ها بود و طي آن معروف‌ترين فيزيکدانان آن زمان و شايد تمام تاريخ درباره نظريه کوانتومي با هم تبادل نظر کردند. از جمله چهره‌هاي برجسته حاضر در اين کنفرانس "آلبرت اينشتين" و "نيلز بور" فيزيکدان دانمارکي بودند. علت منحصر به فرد بودن اين کنفرانس اين است از بين ۲۹ دانشمندان مشهوري که در تصوير بالا مشاهده مي‌کنيد و در اين کنفرانس حضور داشتند (۳ دانشمند غائب بودند) ۱۷ نفر موفق به دريافت جايزه نوبل در زندگي خود شده‌اند. افراد حاضر در اين عکس که به جرات ميتوان گفت معروفترين عکس دنياي فيزيک محسوب مي‌شود از رديف بالا سمت چپ به ترتيب عبارتند از: ۱. "آگوست پيکار"(Auguste Antoine Piccard) فيزيکدان، مخترع و مکتشف سوئيسي ۲. "اميل هنرويت"(Émile Henriot) شيمي‌دان فرانسوي. ۳. "پائول ارنفست"(Paul Ehrenfest) فيزيکدان نظري اتريشي-آلماني بود که سهم عمده‌اي در شاخهٔ مکانيک آماري و رابطه آن با مکانيک کوانتومي از جمله تئوري تغيير فاز و تئوري ارنفست داشت. ۴. "ادوارد هرتزن"(Edouard Herzen) شيمي‌دان بلژيکي که نقش اساسي را در طول قرن ۲۰ در پيشبرد دانش شيمي و فيزيک ايفا نمود. او با ارنست سلوي همکاري‌هايي داشته و در کنفرانس‌هاي اول، دوم، چهارم، پنجم و ششم کنفرانس سلوي شرکت کرد. ۵. "تئوفيل د دوندر"(Théophile de Donder) رياضيدان و فيزيکدان اهل بلژيک. ۶. "اِروين رودولف يوزف آلکساندر شرودينگر"(Erwin Rudolf Josef Alexander Schrödinger) فيزيکدان بود.او از جمله کساني بود که در تئوري موج، مشارکت داشت و نتايج اساسي در زمينه نظريه کوانتومي از مکانيک موج او تشکيل شد. ۷. "ژول-اميل ورشافلت"(Jules-Émile Verschaffelt) فيزيکدان اهل بلژيک. ۸. "ولفگانگ ارنست پاولي"(Wolfgang Ernst Pauli) فيزيکدان بلندپايه اتريشي/سوئيسي بود. مهم‌ترين کار وي کشف اصل طرد است. وي فرزند ولفگانگ پاولي استاد شيمي(او و پدرش هم نام بودند) است. ۹. "ورنر کارل هايزنبرگ"(Werner Karl Heisenberg) فيزيکدان آلماني و يکي از بنيانگذاران فيزيک کوانتومي. ۱۰. "رالف اچ فاولر"(Ralph H. Fowler) فيزيک‌دان اهل انگلستان. ۱۱. "لئون بريلوين"(Léon Brillouin) فيزيک‌دان اهل فرانسه. رديف وسط از سمت چپ: ۱۲. "پـِيتر يوزفوس ويلهموس دِباي"(Peter Joseph William Debye) فيزيک‌دان و شيميدان هلندي. ۱۳. "مارتين هانس کريستين نودسن"(Martin Knudsen) فيزيکدان دانمارکي که در دانشگاه فني دانمارک به تدريس و پژوهش مي‌پرداخت. ۱۴. "سر ويليام لورنس براگ"(William Lawrence Bragg) فيزيکدان انگليسي. ۱۵. "هندريک آنتوني کرامرز" يا "هانس کرامرز"(Hendrik Anthony Kramers) يک فيزيکدان هلندي که با نيلز بور براي درک چگونگي اثر امواج الکترومغناطيسي بر ماده کار کرد. ۱۶. "پل آدرين موريس ديراک"(Paul Adrien Maurice Dirac) فيزيکدان و رياضيدان بريتانيايي و از پايه‌ريزان مکانيک کوانتومي. ۱۷. "آرتور هالي کامپتون"(Arthur Holly Compton) فيزيکدان آمريکايي که بخاطر بررسي ماهيت ذره‌اي نور و بخصوص اثر کامپتون و همچنين کشف ماهيت پرتوهاي کيهاني شهرت دارد. وي در پروژهٔ منهتن نيز شرکت داشت. ۱۸. "لويي-ويکتور-پيِر-ريمون دوبروي"(Louis-Victor-Pierre-Raymond) فيزيکدان فرانسوي. ۱۹. "ماکس بُرن"(Max Born ) فيزيکدان و رياضيدان آلماني. او يکي از ۱۱ نفري بود که بيانيه راسل-اينشتين را امضاء کردند. بيانيهٔ راسل-اينشتين يا مانيفست راسل-اينشتين، عنوان بيانيه‌اي است که در ۹ ژوئيه ۱۹۵۵، توسط برتراند راسل، در روزگار جنگ سرد و در لندن انتشار يافت. پيش‌نويس اين بيانيه که موضوع آن هشدار دربارهٔ خطرات حاصل از گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي براي جامعهٔ بشري بود، به‌ وسيلهٔ برتراند راسل تهيه شد و توسط يازده دانشمند به امضا رسيد. ۲۰. "نيلز هنريک داويد بور"(Niels Henrik David Bohr)‏ فيزيکدان دانمارکي بود که شهرت او بيشتر به علت رد کردن مدل اتمي ارنست رادرفورد و ابداع مدل اتمي خود است. او تلاش‌هايي بنيادي در زمينهٔ شناخت ساختار اتم و مکانيک کوانتوم داشت. رديف جلو از سمت چپ: ۲۱. "ايروينگ لانگموئر"(Irving Langmuir) شيميدان و فيزيکدان آمريکايي. ۲۲. "ماکس کارل ارنست لودويگ پلانک"(Max Karl Ernst Ludwig Planck) يکي از مهم‌ترين فيزيک‌دانان آلمان در سده ۱۹ ميلادي و اوايل سده ۲۰ بود. او را پدر نظريهٔ کوانتوم مي‌نامند. ۲۳. "ماريا اسکلودوسکا کوري" شناخته شده با نام ماري کوري(Marie Sklodowska Curie) فيزيکدان و شيمي‌دان لهستاني-فرانسوي. ۲۴. "هندريک آنتون لورنتس"(Hendrik Antoon Lorentz) فيزيکدان هلندي. ۲۵. "آلبرت اينشتين"(Albert Einstein) فيزيک‌دان نظري آلماني بود. او بيشتر، به خاطر نظريه نسبيت و به ويژه براي هم‌ارزي جرم و انرژي(E=mc۲ که از آشناترين رابطه‌ها در فيزيک بين غيرفيزيک‌دان‌هاست) شهرت دارد. علاوه بر اين، او در بسط تئوري کوانتوم و مکانيک آماري سهم عمده‌اي داشت. او به دليل تأثيرات چشمگيرش به عنوان يکي از بزرگ‌ترين فيزيک داناني شناخته مي‌شود که به اين جهان پا گذاشته‌اند. ۲۶. "پل لانژون"(Paul Langevin) فيزيکدان برجسته فرانسوي بود. او شاگرد پير کوري بود. ۲۷. "شارل اوژن گويه" فيزيکدان سوئيسي. ۲۸. "چارلز تامسون ريس ويلسون"(Charles Thomson Rees Wilson) فيزيکدان و هواشناس اسکاتلندي. ۲۹. "سر اوِن ويلانز ريچاردسون"(Sir Owen Willans Richardson) يک فيزيک‌دان اهل انگلستان بود. او در خلال سال‌هاي ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۳ در دانشگاه پرينستون مقام استادي را داشت. ۳ دانشمند ديگر نيز در اين کنفرانس دعوت بودند که بنابر دلايلي نتوانستند در ان شرکت کنند. "سر ويليام هنري براگ"(William Henry Bragg) فيزيک‌دان و شيمي‌دان انگليسي، "ادموند ون آبل"(Edmond van Aubel) فيزيکدان بلژيکي و "هنري الکساندر دسلاندرس"(Henri Alexandre Deslandres) دانشمندان غايب اين کنفرانس بودند. ۱۷ فردي که از اين جمع موفق به دريافت جايزه نوبل شدند عبارتند از : ۱. "ولفگانگ ارنست پاولي" نوبل فيزيک سال ۱۹۴۵ ۲. "ورنر کارل هايزنبرگ" نوبل فيزيک سال ۱۹۳۲ ۳. "پـِيتر يوزفوس ويلهموس دِباي" نوبل شيمي سال ۱۹۳۶ ۴. "سر ويليام لورنس براگ" نوبل فيزيک سال ۱۹۱۵ ۵. "پل آدرين موريس ديراک" نوبل فيزيک سال ۱۹۳۳ ۶. "آرتور هالي کامپتون" نوبل فيزيک سال ۱۹۲۷ ۷. "لويي-ويکتور-پيِر-ريمون دوبروي" نوبل فيزيک سال ۱۹۲۹ ۸. "ماکس بُرن" نوبل فيزيک سال ۱۹۵۴ ۹. "نيلز هنريک داويد بور" نوبل فيزيک سال ۱۹۲۲ ۱۰. "ايروينگ لانگموئر" نوبل شيمي ۱۹۳۲ ۱۱. "ماکس کارل ارنست لودويگ پلانک" نوبل فيزيک سال ۱۹۱۸ ۱۲. "ماري کوري" نوبل فيزيک سال ۱۹۰۳ ۱۳. "هندريک آنتون لورنتس" نوبل فيزيک سال ۱۹۰۲ ۱۴. "آلبرت اَينشتَين" نوبل فيزيک سال ۱۹۲۱ ۱۵. "چارلز تامسون ريس ويلسون" نوبل فيزيک سال ۱۹۲۷ ۱۶. "سر اوِن ويلانز ريچاردسون" نوبل فيزيک سال ۱۹۲۸ ۱۷. سر ويليام هنري براگ(دانشمند غائب) نوبل فيزيک سال ۱۹۱۵ ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد