چرا نیروگاه های بادی در دریا ساخته می شوند؟

سيناپرس/ نيروگاه هاي بادي دريايي يکي از منابع مهم توليد انرژي تجديد پذير و پاک محسوب مي شوند که به دليل قرار گيري در درياها بيشتر و بهتر مي توانند از سرعت و شدت باد استفاده کرده و در نهايت توان انرژي الکتريکي بالاتري را توليد کنند. امروزه بيشتر کشورهاي جهان به سمت استفاده از انرژي هاي تجديد پذير و پاک سوق داده مي شوند که يکي از اين منابع مهم جريان باد است. براي به دست آوردن انرژي باد و تبديل آن به انرژي الکتريکي بايد از نيروگاه بادي کمک گرفت که داراي مجموعه ‌اي از چندين توربين بادي در يک مکان است. چنين نيروگاهي علاوه بر خشکي مي ‌تواند روي دريا نيز قرار گيرد. عمق دريا اغلب عامل محدود کننده اي است که در مورد ساخت مزارع بادي دريايي در نظر گرفته مي شود به طور کلي در ساخت نيروگاه هاي بادي پيدا کردن محل مناسب عامل بسيار مهمي است تا بتوان حداکثر بهره‌ برداري را از نيروي باد به دست آورد. بايد از انتخاب مکان‌ هايي که سبب صدمه ديدن توربين ‌هاي بادي مي ‌شوند، پرهيز کرد چرا که مي تواند باعث افزايش هزينه نگهداري توربين ها شود و عمر آنها را کم کند. علاوه بر آن صدماتي که به آنها وارد مي شود باعث افت انرژي توليدي خواهد شد. نيروگاه هاي بادي را مي توان هم در خشکي و هم در درياها نصب کرد. توربين هاي بادي دريايي بايد به کف دريا متصل شوند که عمق محل نصب بسيار مهم است. اين مساله در توربين هاي شناور متفاوت است و در واقع مي توان آنها را در فاصله اي بيشتر از ساحل و در عميقي پايين تر از توربين هاي معمولي بادي دريايي نصب کرد. توربين هاي بادي شناور، نوعي توربين بادي دريايي هستند که بر روي يک ساختار شناور نصب مي شوند. اين توربين ها انرژي الکتريکي را در عمق آب توليد مي کنند. قرار دادن نيروگاه هاي بادي در عمق درياها مي تواند آلودگي بصري را کاهش دهد و در عين حال محل مناسبي را براي ماهيگيري و خطوط کشتيراني فراهم سازد. علاوه بر آن، جريان باد در درياها به دليل عدم وجود ويژگي هاي توپوگرافي معمولا قوي تر و سازگارتر است چرا که وجود اين ويژگي ها در ساحل يا خشکي، باعث اختلال در جريان باد مي شوند. سرعت و قدرت بيشتر باد در درياها باعث مي شود تا برق را با توان بيشتري توليد کرد. برآورد شده است که توان جريان باد در درياها حداقل دو برابر توان جريان باد در خشکي است. در مزارع توربين هاي بادي شناور، تعداد زيادي از اين توربين ها در کنار يکديگر نصب مي شوند تا از زير ساخت هاي مشترک مانند امکانات انتقال قدرت برخوردار شوند. البته بايد ذکر کرد که هزينه ساخت نيروگاه هاي بادي دريايي بسيار بالا است با اين وجود تا پايان سال 2014 ميلادي 84 نيروگاه در 11 کشور اروپايي راه اندازي شده اند. عمق دريا اغلب عامل محدود کننده اي است که در مورد ساخت مزارع بادي دريايي در نظر گرفته مي شود. توربين هاي مرسومي که در نيروگاه هاي دريايي مورد استفاده قرار مي گيرند بايد در محلي نصب شوند که عمق آن کمتر از 40 متر باشد. در بيشتر مناطق براي نصب اين توربين ها نمي توان بيش از 30 کيلومتر از ساحل فاصله گرفت. اما اين مساله براي توربين هاي شناور متفاوت است. در حال حاضر توربين هاي شناور نيروگاه يا مزرعه بادي هاي ويند (Hywind wind farm) در درياي شمال، در نزديکي پيترايد در شمال شرقي اسکاتلند، در عمق يک کيلومتري دريا نصب شده اند. در سطح جهان اين توربين ها بيشترين ظرفيت توليد انرژي را دارا هستند. اين توربين ها کار خود را از سال 2009 ميلادي آغاز کرده اند. ساخت و راه اندازي نيروگاه هاي بادي دريايي از مزايا و معايبي برخوردار است که براي نمونه مزاياي اين نيروگاه ها عبارت اند از؛ به منابع بسيار گسترده، ريسک پايين، صدمه کمتر به زيستگاه‌ هاي دريايي، قابليت پيش بيني تقريبا دقيق باد براي برنامه ‌ريزي در تزريق برق به شبکه، کاهش آلودگي بصري و آلودگي صوتي، قابليت تبديل انرژي به هيدروژن و انتقال راحت تر آن به ساحل. از معايب استفاده از نيروگاه هاي بادي دريايي مي توان قرار گيري تجهيزات توليد انرژي بادي در دريا، ايجاد محدوديت ديد، محدوديت مانور شناور و غيره، هزينه اوليه بسيار زياد، برگشت طولاني مدت سرمايه ‌گذاري، هزينه تعمير و نگهداري بالا، نصب توربين‌ هاي بزرگتر براي اقتصادي شدن، هزينه‌ هاي زياد انتقال برق و صدمات احتمالي زياد از وضعيت آب و هوايي سخت درياها را نام برد. ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد