درمانی برای اضطراب کودکان و نوجوانان دارای لکنت زبان

ايسنا/ محققان در پژوهشي تاثير درمان راه‌حل محور کوتاه‌مدت بر اضطراب اجتماعي کودکان و نوجوانان داراي لکنت زبان را بررسي کرده‌اند. کودکان و نوجوانان داراي لکنت، غالبا انزواي اجتماعي ،عدم پذيرش و اضطراب را تجربه مي‌کنند و لکنت واکنش‌هاي شناختي، عاطفي و رفتاري افراد را درگير ساخته و منجر به ايجاد اضطراب در فرد مي‌شود و سراسر زندگي آن‌ها را تحت تاثير قرار مي‌دهد. محققان در پژوهشي تاثير درمان راه‌حل کوتاه‌مدت بر اضطراب اجتماعي کودکان و نوجوانان داراي لکنت زبان را بررسي کرده‌اند. در اين پژوهش که توسط اسماعيل برزگر، کارشناس ارشد مشاوره خانواده دانشگاه آزاد اسلامي مرودشت، علي‌رضا بوستاني پور، استاديار گروه روانشناسي دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم تحقيقات، خديجه فتوح‌آبادي، کارشناس ارشد مشاوره خانواده دانشگاه آزاد اسلامي مرودشت، اسماعيل زهره‌اي، دانشجوي دکتراي مشاوره دانشگاه آزاد اسلامي يزد و شيما ابراهيمي کارشناس ارشد مشاوره خانواده دانشگاه آزاد اسلامي مرودشت انجام شده، آمده است:« پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي و طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماري شامل تمامي کودکان و نوجوانان ۸ تا ۱۸ ساله داراي لکنت زبان مراجعه‌کننده به مراکز گفتار درماني شهر شيراز در سال تحصيلي ۹۶-۹۵ بود.» محققان مي‌گويند:« نمونه پژوهش حاضر شامل ۳۲ نفر از کودکان و نوجواناني داراي لکنت زبان که از نظر اضطراب اجتماعي در مرز باليني قرار داشتند، يعني نمره آن‌ها از اين تست بالاتر از ۵۵ بود، به شيوه نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و کنترل گذاشته شدند. ملاک ورود به اين مطالعه داشتن حداقل يک سال سابقه لکنت زبان، قرار گرفتن در دامنه سني ۸ تا ۱۸ سال و رضايت خانواده براي همکاري در برنامه مداخله‌اي بود.» در اين پژوهش آمده است:« پروتکل درماني بر مبناي شيوه درماني راه‌حل‌ محور دي شازر يعني تقويت نقاط قوت، تعريف و تمجيد مراجعان، بررسي موارد استثنا، استفاده از سوال ويژه "به جاي"، پرسش‌هاي مقياس‌گذاري، پرسش معجزه، زنگ استراحت و تکليف تدوين شد. اين برنامه در هر هفته، يک جلسه ۶۰ دقيقه‌اي براي گروه آزمايش کودکان و در هر هفته يک جلسه ۹۰ دقيقه‌اي براي گروه آزمايش نوجوان توسط درمانگر همراه با پژوهشگر اجرا شد، و گروه کنترل، هيچ گونه مداخله‌اي دريافت نکرد. » بر اساس آن چه در اين مقاله آمده، پيش از آموزش، گروه آزمايش و کنترل، پرسشنامه اضطراب اجتماعي را تکميل کردند و پس از پايان آموزش نيز هر چهار گروه به اين پرسشنامه پاسخ دادند. نويسندگان اين مقاله مي‌گويند:« نتايج حاصل از تحليل واريانس نشان داد بين ميانگين اختلاف نمرات پيش آزمون و پس آزمون در گروه آزمايش و کنترل ( هم کودکان و هم نوجوانان) تفاوت معناداري وجود دارد، يعني درمان راه‌حل محور کوتاه مدت بر اضطراب اجتماعي کودکان و نوجوانان تاثير معناداري داشته است. نتايج همچنين نشان داد بين ميانگين نمرات اضطراب دو گروه کودکان و نوجوانان تفاوت معناداري وجود ندارد.» برزگر و همکارانش مي‌گويند:« درمان راه‌حل محور کوتاه مدت با تکيه بر منابع مراجعان و از طريق فراخواندن و خلق راه‌حل‌هايي براي مشکلات مراجعان به آن‌ها کمک مي‌کند تا بتوانند بر اضطراب اجتماعي خود فائق آيند. اين رويکرد همچنين به عنوان رويکردي مسئله محور با استفاده از فنون مختلف مي‌تواند به کودکان و نوجوانان مبتلا به لکنت زبان به خاطر مشکلاتي که راه‌حل آن در دست خودشان است کمک کند تا مهارت‌هاي اجتماعي خود را تقويت کنند.» اين پژوهش در اولين شماره‌ي نهمين سال نشريه پژوهش‌هاي روان‌شناسي باليني و مشاوره منتشر شده است. ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد