چگونگی کشف بوزون هیگز

بيگ بنگ/ ‌برخورد دهنده هادرونى بزرگ(LHC)، يک خرد کننده اتم خيلي بزرگ است. اين برخورد دهنده با حلقه‌اي به طول ۲۷ کيلومتر در مرز سوئيس و فرانسه واقع شده است. اين پروژه به قدري گران و هزينه‌بر بود که چندين نهاد دولتي و غير دولتي براي تکميل آن وارد عمل شدند. ‌ برخورد دهنده هادرونى بزرگ متشکل از چندين حلقه بسيار بزرگ است که در زنجيره‌اي از نيروهاي زياد عمل مي‌کند. شتابدار کردن ذره‌اي مثل پروتون مستلزم انواع مختلفي از سخت افزارهاست و آهنرباهايي که شتاب ذره را از ۹۹ درصد سرعت نور به ۹۹.۹۹۹۹ درصد سرعت نور افزايش مي‌دهند. ‌ آزمايش اطلس، مشهورترين آزمايش اين شتاب‌دهنده به شمار مي‌آيد؛ اکثر داده‌هايي که بر وجود ذره بوزون هيگز مهر تاييد زدند، توسط مرکز سرن در اين آزمايش گردآوري شدند. آشکارساز اطلس طوري طراحي شده که تا ۴۰ ميليون رويداد گذر پرتو را در هر ثانيه پوشش مي‌دهد و بيشترين داده‌هاي ممکن را از اين رويدادها جمع‌آوري مي‌کند. ‌ ذره بوزون هيگز آخرين بخش گمشده مدل استاندارد فيزيک ميباشد، نظريه‌اي که بلوک‌هاي اصلي سازنده‌ي جهان هستي را تشريح مي‌کند. دانشمندان عقيده دارند در يک ميلياردم ثانيه پس از بيگ بنگ، کيهان يک سوپ فوق‌العاده عظيم از ذراتي بوده که با سرعت نور با يکديگر مسابقه گذاشته بودند و هيچ جرمي نداشته‌اند. در اين ميان برهم‌کنش آنها با ميدان هيگز باعث شده که جرم پيدا کنند و سرانجام جهان شکل بگيرد. کاشفان بوزون در سال ۲۰۱۳ برنده جايزه‌ي نوبل فيزيک شدند. #باهم_شکستش_مي‌دهيم ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد