چاقی در مردان، خطر مرگ براثر کووید ۱۹ را افزایش می‌دهد

زوميت/ براساس مطالعه‌اي جديد، خطر مرگ براثر کوويد ۱۹ در مرداني که دچار چاقي شديد هستند، بالاتر است که احتمالا به نحوه‌ي توزيع چربي در بدن آن‌ها مربوط مي‌شود.
   
ويروس کرونا از همان آغاز دشمني غير قابل پيش‌بيني بوده است. اين ويروس در برخي افراد موجب عفونتي نامحسوس مي‌شود درحالي‌که در برخي ديگر آبشاري از عوارض را ايجاد ‌مي‌کند که بدن را به‌شدت تحت‌تأثير قرار داده و منجر به مرگ مي‌شود. علت تفاوت در نحوه‌ي اثر بيماري روي افراد مختلف، پزشکان را سردرگم کرده است.

براساس دانشي که تاکنون حاصل شده است، داشتن سن بيشتر و شرايط سلامتي مزمن نظير فشار خون بالا و بيماري قلبي خطر ابتلا به موارد شديد کوويد ۱۹ را افزايش مي‌دهد. مرکز کنترل و پيشگيري از بيماري چاقي شديد را نيز به‌عنوان يکي از عوامل خطر عنوان کرده است. اما آيا وزن اضافه به‌خودي‌خود مقصر است يا مشکلات سلامتي همراه‌با چاقي مانند اختلالات متابوليکي و مشکلات تنفسي در اين زمينه نقش دارند؟

---

بازار

---

مطالعه‌ي جديدي چاقي را به‌عنوان مقصري مستقل عنوان مي‌کند. تجزيه‌و‌تحليلي از هزاران بيمار تحت درمان در سيستم بهداشت و درمان کاليفرنياي جنوبي، چاقي شديد را به‌عنوان يک عامل خطر مستقل براي مرگ درميان بيماران مبتلا به کوويد ۱۹ تعيين مي‌کند. نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد که احتمال مرگ خصوصا درميان افراد جوان‌تر و مردان بالاتر است.

درميان زنان مبتلا به بيماري کوويد ۱۹، به‌نظر نمي‌رسيد شاخص توده‌ي بدني (سنجه‌اي از چربي بدن براساس قد و وزن) به‌طور مستقل با افزايش خطر مرگ در هر سني مرتبط باشد که احتمالا ناشي‌از توزيع متفاوت چربي در بدن است چراکه مردان معمولا چربي احشايي و شکمي بيشتري دارند. سارا تارتوف نويسنده‌ي نخست مطالعه گفت: «شاخص توده بدني واقعا يک عامل خطر مستقل مهم براي مرگ در مبتلايان به کوويد ۱۹ است. اما اثر آن در همه‌ي جمعيت يکنواخت نيست. اين اثر در سنين بالاتر ديده نمي‌شود و نيز در زنان در هيچ سني قابل مشاهده نيست.»

چاقي و ويروس کرونا به دلايل متعددي ترکيب خطرناکي هستند. چاقي موجب محدود شدن تنفس مي‌شود و پاکسازي ذات‌الريه و ساير عفونت‌هاي تنفسي را دشوارتر مي‌کند. چربي ازنظر بيولوژيکي فعال است و منبعي از مواد شيميايي پيش‌التهابي است و حتي بدون ابتلا به کوويد ۱۹ هم موجب ايجاد التهاب مزمن در بدن مي‌شود. چاقي حتي در نبود ديابت موجب تغييرات متابوليکي و ناهنجاري‌هايي مي‌شود.

مطالعه‌ي جديد اولين مطالعه‌اي نيست که به نقش چاقي در مرگ‌و‌مير ناشي‌از کوويد ۱۹ در افراد جوا‌ن‌تر اشاره مي‌کند. درحالي‌که گزارش‌هاي اوليه از چين و ايتاليا روي چاقي به‌عنوان عامل خطر مستقل تمرکزي نداشتند، پزشکان در مناطق ديگر جهان که در آنجا چاقي شايع‌تر بود، سريعا متوجه شدند افراد جوان‌تري که به‌شدت بيماري مي‌شوند، اغلب چاق هستند.

در‌مقايسه‌با ۲۰ درصد جمعيت در ايتاليا و ۲۴ درصد افراد در اسپانيا، شيوع چاقي در کشور چين تنها ۶ درصد است. درمقابل، کشور آمريکا يکي از بالاترين نرخ‌هاي چاقي را در جهان دارا است. حدود ۴۲ درصد از بزرگسالان آمريکايي داراي شاخص توده‌ي بدني ۳۰ يا بيشتر هستند که به‌عنوان چاقي طبقه‌بندي مي‌شود و ۹ درصد از مردم داراي شاخص توده‌ي بدني ۴۰ و بيشتر هستند. وزن طبيعي داراي دامنه‌اي از شاخص توده بدني ۱۸/۵ تا ۲۴/۹ است. افراد داراي شاخص توده بدني ۲۵ تا ۲۹/۹ به‌عنوان افراد داراي اضافه وزن در نظرگرفته مي‌شوند.

در گزارشي از آژانس بهداشت عمومي انگليس، چنين نتيجه‌گيري شد که داشتن اضافه‌وزن يا چاقي خطر بروز عوارض و مرگ براثر کوويد ۱۹ را افزايش مي‌دهد. صدها مقاله‌ي مشابه ديگر در اين مورد منتشر شده است. يکي از اين مطالعات که ماه گذشته در مجله‌ي Annals of Medicine منتشر شد، نشان مي‌داد احتمال اينکه افراد بسيار چاق مبتلا به کوويد ۱۹، به دستگاه تنفس مصنوعي نياز داشته يا به‌علت کوويد ۱۹ از دنيا بروند، ۶۰ درصد بيشتر است. در اين مطالعه خاطرنشان شد که اين مورد در افراد داراي سن کمتر از ۶۵ سال نيز صادق است.

دکتر ديويد کاس، استاد پزشکي دانشگاه جانز هاپکينز خاطرنشان کرد که بسياري از بيماران جوان‌تر مبتلا به کوويد ۱۹ که در بيمارستان‌هاي آمريکا بستري شدند، دچار چاقي بوده و پيش‌بيني کرد که با گسترش ويروس کرونا به مناطقي که در آنجا چاقي شايع‌تر است، افراد جوان‌تر بيشتري تحت‌تأثير قرار گيرند. وي گفت اثر متفاوت روي مردان چاق نيز به‌علت تفاوت در توزيع چربي قابل درک است. به‌گفته‌ي او: «اگر يک مرد و يک زن داراي شاخص توده‌ي بدني برابر را با هم مقايسه کنيد، احتمال اينکه مرد داراي مشکلات زمينه‌اي خطرساز باشد، بالاتر است.»

پژوهشگران براي مطالعه‌ي جديد رکوردهاي سلامتي ۶۹۱۶ نفر از اعضاي سيستم بهداشت کاليفرنياي جنوبي را که براي کوويد ۱۹ تحت درمان قرار گرفته بودند، مورد بررسي قرار دادند. ميانگين سني بيماران ۴۹ سال بود و ميانگين شاخص توده بدني بيماران ۳۰/۶ بود و تقريبا نيمي از آن‌ها چاق بودند.

به‌طور‌کلي، براساس اعلام مرکز کنترل و پيشگيري از بيماري نرخ چاقي برحسب نژاد و قوميت متفاوت است. نرخ چاقي تصحيح‌شده براي سن در ميان افراد سياه پوست ۴۹/۶ درصد است، درحالي‌که اين نرخ در ميان هيسپانيک‌ها ۴۵ درصد، درميان سفيدپوستان ۴۲ درصد و در ميان آسيايي-آمريکايي‌ها ۱۷ درصد است.

پژوهشگران براي درک اينکه آيا چاقي به‌خودي‌خود با خطر بالاتر مرگ همراه است، سعي کردند تا براي وضعيت‌هايي مانند فشار خون و ديابت که با موارد شديد کوويد ۱۹ مرتبط هستند و نيز بيماري‌هاي مزمن قلبي، کليوي و ريوي تصحيح انجام دهند. دانشمندان همچنين مي‌خواستند بدانند که آيا عوامل جمعيتي نظير سن، جنس، نژاد يا قوميت در اين زمينه نقش دارند. درحالي‌که جوامع لاتين و سياه‌پوست به‌طور نامتناسبي تحت‌تأثير ويروس قرار گرفته و نرخ بستري و مرگ در آن‌ها بيشتر بوده است، مطالعه‌ي جديد نژاد يا قوميت را به‌عنوان يک عامل خطر مستقل شناسايي نکرد.

پژوهشگران چاقي شديد را به‌عنوان يک عامل خطر مستقل قوي براي پيامدهاي بدتر شناسايي کردند. دکتر تارتوف گفت: «ما نمي‌گوييم نابرابري‌هايي وجود ندارد. ما درحال جدا کردن چيزي هستيم که محرک اين نابرابري‌ها است. ما مي‌بينيم که اقليت‌هاي نژادي و قومي پيامدهاي بدتري دارند. همچنين احتمال چاقي در آن‌ها بيشتر و دسترسي به مراقبت‌هاي بهداشتي در آن‌ها کمتر است و نيز احتمال اينکه مشکلات همزماني داشته باشند، در آن‌ها بيشتر است.»

در ميان بيماران مبتلا به کوويد ۱۹، احتمال مرگ در کساني که دچار چاقي شديد بودند (داراي شاخص توده بدني ۴۰ يا بيشتر) نسبت‌به کساني که داراي وزن طبيعي بودند، تقريبا سه برابر بيشتر بود. به‌گفته‌ي دکتر تارتوف، احتمال مرگ در کساني که داراي شاخص توده بدني ۴۵ بودند، نسبت‌به بيماران داراي وزن طبيعي چهار برابر بيشتر بود و اين خطر در ميان مردان و افراد داراي سن کمتر از ۶۰ سال قابل‌توجه‌تر بود.

نتايج اين پژوهش در مجله‌ي Annals of Internal Medicine منتشر شده است.

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar