ايسنا/ به نقل از اينديپندنت، ‌ در سال ۱۰۵۴ پس از ميلاد مسيح، مردم جهان گزارش مي‌کردند که آسمان به طور ناگهاني نوراني مي‌شود. اين نور به حدي زياد بود که در طول روز نيز قابل رويت بود و به مدت ۲۳ روز در زمان روشنايي و حدودا دو سال در هنگام شب قابل مشاهده بود. نتيجه‌ي اين پديده ايجاد سحابي خرچنگ بود که امروزه نيز توسط ستاره‌شناسان مورد مطالعه است اما مطالعات جديد منشا اين سحابي يعني ابرنواختري که به تازگي کشف شده است را نشان مي‌دهد.

دانشمندان تصور مي‌کردند که چنين ابرنواخترهايي به مدت ۴۰ سال باقي مي‌مانند و از ستاره‌هاي "SAGB" نشات مي‌گيرند. اما تحقيقات کمي در مورد اين ستاره‌ها و ابرنواخترها انجام گرفته است.

اکنون دانشمندان نمونه‌اي از آن را در کهکشان "NGC ۲۱۴۶" يافته‌اند. اين انفجار ستاره‌اي به اندازه‌اي نزديک بود که دانشمندان توانستند به تصاوير ستاره آن پيش از انفجار دست يابند و اطلاعات دقيقي در مورد اين پديده جمع‌آوري کنند.

ابرنواختر "SN ۲۰۱۸zd" ويژگي‌هاي عجيبي دارد که بسياري از آن‌ها در هيچ ابرنواختر ديگري ديده‌ نشده‌اند. اين موضوع بر جديد بودن گونه‌ي آن تاکيد مي‌کند.

دانشمندان ابرنواخترها را به دو دسته تقسيم کرده‌اند. دسته‌ي اول ابرنواختر هسته‌اي است که در آن يک ستاره کوتوله سفيد با دريافت موادي از کهکشان سنگين شده و منفجر مي‌شود. دسته‌ي دوم ستاره‌هاي داراي هسته فلزي هستند. زماني که سوخت ستاره به پايان مي‌رسد اين ستاره متلاشي شده و از خود سياه‌چاله و ستاره‌ي نوتروني باقي مي‌گذارد.

نوع جديدي که به تازگي کشف شده ترکيبي از دو نوع ديگر است. هسته‌ي اين ستاره به حدي سنگين است که آماده‌ي انفجار است اما براي آن که عناصر درونش ذوب شوند و عناصر سنگين‌تري ايجاد کنند سبک است.

دانشمندان مي‌گويند، اين احتمال وجود دارد که اين ابرنواختر بيش از ۴۰ سال پيش تشکيل شده باشد. برخي ابرنواخترها ويژگي‌هاي ابرنواختر "جذب الکترون" را دارند اما ابرنواختر "SN ۲۰۱۸zd" تمام شش ويژگي لازم را دارد.

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar