آکا ايران/ سال ۱۸۱۹ و ۱۸۲۰ ،دست کم دو شيميدان مادهٔ جامد سفيدي با بوي زننده گزارش کردند که از تقطير زغال سنگ به دست مي آيد. سال ۱۸۲۱، جان کيد(John Kidd) بسياري از ويژگي هاي اين ماده ها و روشهاي فرآوري آن ها پيدا کرد و نام نفتالين را براي اين ماده پيشنهاد کرد.
(چون اين ماده از گونهاي نفتا که نام گسترده اي که براي بعضي از هيدروکربن هاي فرار و آتشگير که زغال سنگ را نيز دربرمي گيرند؛ مي شود. به دست آمده بود.)
نفتالين که به نام هاي «آلبوکربن»، «کافور قير»، «قير سفيد» يا «نفتن» نيز گفته مي شود؛ يک هيدروکربن جامد، سفيد و آروماتيک است که به نماي گلوکه هاي کوچک به بازار مي آيند نفتالين به تندي تصعيد مي يابد و بخاري بسيار آتش زا دارد.مولکول نفتالين از دو حلقهٔ جوش خورده ي بنزن ساخته شده است.آن از زغال سنگ به دست مي آيد و به فتاليک انيدريد براي ساخت پلاستيکها، رنگها و حل کنندهها به کار مي رود. نفتالين براي گندزدايي و حشره کشي(بيشتر حل شده در متانول) کاربرد فراواني دارد. نفتالين را براي جلوگيري از بيد زدن پوشاک نيز به کار مي برند.