ايسنا/محققان مي‌خواهند با استفاده از هوش مصنوعي متون باستاني را رونويسي کنند تا بتوان به راحتي اين متون را جستجو کرد و مورد مطالعه قرار داد.

به نقل از فيز، ‌ کتابخانه صومعه سنت گال(Abbey Library of St. Gall) در سوئيس داراي تقريبا ۱۶۰ هزار نسخه متون خطي ادبي و تاريخي متعلق به قرن هشتم است که همه‌ روي پوست نوشته‌ شده‌اند. زبان اين نوشته‌ها امروزه به ندرت مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

اين آثار تاريخي و دست نوشته‌ها درون کتابخانه‌ها و صومعه‌ها حفظ و نگهداري مي‌شوند و بخش قابل توجهي از ‌آن‌ها نيز به صورت تصاوير ديجيتالي در دسترس عموم قرار دارند. متخصصان مي‌گويند ميزان زيادي از اين نوشته‌ها هنوز مورد مطالعه قرار نگرفته‌اند و گنجينه‌اي از تاريخ جهان در آن‌ها نهفته است.

اکنون محققان دانشگاه نوتردام در حال ساخت شبکه‌ي عصبي مصنوعي هستند که بتواند دست نوشته‌هاي باستاني پيچيده را بخواند. آن‌ها مي‌خواهند با اين کار رونويسي مبتني بر يادگيري عميق را بهبود بخشند.

والتر شيرر(Walter Scheirer)، استاديار دپارتمان علوم رايانه و مهندسي در دانشگاه نوتردام مي‌گويد: ما با اسنادي با فرم نوشتاري باستاني متعلق به قرن‌هاي گذشته و به زبان‌هايي که امروزه به ندرت مورد استفاده قرارمي‌گيرند مانند زبان لاتين، سروکار داريم. ما مي‌خواهيم به وسيله‌ي هوش مصنوعي کاري مشابه يک متخصص انجام دهيم و اين نوشته‌ها را رونويسي کنيم تا قابل جستجو باشند.

در مقاله‌اي که در مجله‌ي "Institute of Electrical and Electronics Engineers" منتشر شده است، "شيرر" توضيح مي‌دهد که چگونه تيم او روش‌هاي سنتي يادگيري ماشيني را با روان‌فيزيک (psychophysics) ترکيب کردند. روان فيزيک روشي براي اندازه‌گيري ارتباط ميان محرک‌هاي فيزيکي و پديده‌هاي رواني است. براي مثال زماني را که يک خواننده متخصص متون صرف تشخيص يک کلمه يا حرف مي‌کند، بررسي مي‌کند.

"شيرر" و گروهش به مطالعه‌ي دست‌نوشته‌هاي لاتين متعلق به قرن نهم پرداختند.

متخصصين رونوشت دستي خود را وارد يک نرم‌افزار خاص کردند. محققان زمان واکنش خوانندگان براي درک هر کلمه و متن را اندازه‌گيري کردند تا ميزان سختي و آساني هر بخش را دريابند. "شيرر" مي‌گويد، افزودن اين داده‌ها به شبکه باعث دقيق‌تر شدن آن و کاهش خطا مي‌شود.

استفاده از يادگيري عميق براي رونويسي متون باستاني مورد توجه بسياري از محققان علوم انساني قرار گرفته است.

"هيلدگوند مولر"(Hildegund Müller)، استاديار دانشگاه نوتردام مي‌گويد: تفاوت زيادي ميان ثبت تصاوير از دست‌نوشته‌ها و خواندن آن‌ها با داشتن رونوشت از آن‌ها وجود دارد. داشتن رونوشت امکان جستجوي متون را فراهم مي‌کند.

"شيرر" و همکارانش مي‌گويند که هنوز چالش‌هايي پيش رو دارند. او و گروهش در تلاشند تا دقت اين رونويسي را افزايش دهند، به خصوص در متوني که آسيب ديده‌اند يا ناکامل هستند. آن‌ها همچنين بر روي تصاوير و ساير بخش‌هايي که ممکن است براي هوش مصنوعي مشکل‌ساز شود، کار مي‌کنند.

اين گروه توانست از اين برنامه براي رونويسي متني به زبان اتيوپي استفاده کند و اين اولين گام در جهت توسعه‌ي برنامه‌اي براي رونويسي و ترجمه متون است.

"مولر" مي‌گويد: ما بايد اين آثار را در وهله‌ي اول حفظ کنيم، سپس آن‌ها را قابل دسترس و حتي در آينده ترجمه کنيم.

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar