پایان تنهایی مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌های ژاپنی با آمدن نوه رباتیک!

استفاده از ربات‌ها براي مشغول کردن افراد مسن، ايده چندان جديدي نيست اما تا به امروز اين ايده را بيشتر با نمونه‌هاي رباتيک حيواناتي مانند سگ، گربه و حتي پرندگان آوازخوان ديده‌ايم. با توجه به محدوديت‌هاي کنوني فناوري، ابداع يک حيوان خانگي مصنوعي، بسيار ساده‌تر از ابداع يک انسان باورپذير است اما تاکارا تامي با ابداع ربات "آمي چان"(Ami-chan)، يک رويکرد کارتوني را در پيش گرفته است. اين ربات که شبيه به شخصيتي از فيلم‌ ساخته شده در "استوديو جيبلي"(Studio Ghibli) است، چشم‌هايي دارد که به طور اغراق‌آميزي بزرگ هستند و لبخند نامحسوسي به لب دارد؛ بنابراين بيش از اين که ترسناک باشد، جذاب است.

اگرچه آمي چان مي‌تواند پلک بزند يا چشم‌هايش را به طور کامل ببندد تا خوابيدن را شبيه‌سازي کند اما اين به ميزان حرکات و ويژگي‌هاي متحرک آن مربوط مي‌شود. آمي چان بيشتر مانند عروسک مي‌نشيند اما به واسطه استفاده قوي از ارتباطات کلامي، تعاملات فيزيکي را تشويق مي‌کند. دايره واژگان اين ربات، حدود ۱۶۰۰ کلمه ژاپني است و مي‌تواند اطلاعات بيشتري از جمله نام پدربزرگ و مادربزرگي را که با آنها در تعامل است، بياموزد. آمي چان يک دوربين هم دارد تا بتواند فناوري تشخيص چهره را براي تشخيص بصري افرادي که با آنها صحبت مي‌کند، به کار ببرد و سپس آنها را با نام مناسب خود خطاب کند تا باورپذيري بيشتري ايجاد شود.

آمي چان علاوه بر مشارکت در مکالمه با استفاده از تشخيص گفتار، ۴۰ شعر و آهنگ متفاوت مخصوص مهد کودک را مي‌خواند که برخي از آنها تنها با توجه به زماني از سال که در آن قرار دارد، پخش مي‌شوند و همچنين بازي‌هايي نيز دارد که به صورت هوشمندانه‌اي براي آموزش مغز طراحي شده‌اند. همچنين، اين نوه رباتيک مي‌تواند به خواب برود و يک چرت را شبيه‌سازي کند که حتي صحبت کردن در خواب را نيز شامل مي‌شود.

آمي چان با داشتن قيمت حدود ۲۵۰ دلار، ارزان نيست اما در مقايسه با داشتن يک سگ يا بچه گربه، در بلندمدت ارزان‌تر خواهد بود زيرا تنها نياز واقعي آن، يک مجموعه جديد از باتري در اندازه C است.