خالق قصه های ساده و دلنشین

آخرین خبر/«وقتی کتابی را که با پول خودم چاپ کرده بودم به کتابفروشیها میبردم، میگفتند این کتاب اسم و رسمی ندارد و فروش نمیرود. دو سه روز بعد با کلاه و سبیل مصنوعی و البته لهجه کرمانی به کتابفروشیها میرفتم و سراغ کتاب را میگرفتم تا نظر کتابفروشان در مورد کتابم تغییر کند.»
این یکی از خاطرات هوشنگ مرادی کرمانی بود. نویسندهای که حالا کمتر کسی است که اسم او را نشنیده باشد. او با رادیو کرمان همکاری میکرد و قرار شد یک برنامه برای ۱۳شب اجرا در رادیو بنویسد، اما برنامه «قصههای مجید» چهار سال طول کشید و چند سال بعد سریال تلویزیونی آن ساخته شد. برنامهای که در زمان خودش خیلی پرطرفدار بود. اگر از پدرها و مادرهایتان بپرسید حتماً «قصههای مجید» را یادشان هست.
هوشنگ مرادی کرمانی موضوعات سادهای را برای نوشتن انتخاب میکند و با تمام وجود، زیبا و دلنشین مینویسد. در شیشه مربایی که باز نمیشود (مربای شیرین)، هدیه دادن به معلم (قصه ژاکت پشمی از قصههای مجید) خاطرات بچههای قالیباف (بچههای قالیباف خانه) و... خودش میگوید برای نوشتن بچههای قالیبافخانه چند ماه پیش بچههای قالیباف رفته و با آنها زندگی کرده و بعد داستان را نوشته است.
«قصههای مجید»، «مربای شیرین»، «مهمان مامان»، «تنور»، «خمره»، «نه تر، نه خشک»، «شما که غریبه نیستید» و... از کتابهای هوشنگ مرادی کرمانی هستند. از روی بعضی از این داستانها فیلمها و برنامههای تلویزیونی ساخته شده است. خیلی از داستانهای هوشنگ مرادی کرمانی به زبانهای دیگر ترجمه شده است.