اولمرت استعفای سران نهادهای امنیتی و نظامی رژیم صهیونیستی را خواستار شد
![اولمرت استعفای سران نهادهای امنیتی و نظامی رژیم صهیونیستی را خواستار شد](https://app.akharinkhabar.ir/images/2024/08/24/993c60c6-397e-4665-a5b4-9df347ac731b.jpeg)
ایسنا/ نخستوزیر اسبق رژیم صهیونیستی خواستار استعفای روسای نهادهای امنیتی و نظامی این رژیم در راستای تحت فشار قرار دادن نخستوزیر فعلی رژیم اشغالگر و ناگزیر شدن وی به امضای توافق آتشبس شد.
«ایهود اولمرت» نخستوزیر اسبق رژیم صهیونیستی به روزنامه «هاآرتص» گفت: من از یوآو گالانت، وزیر جنگ، هرتزی هالوی، رئیس ستاد ارتش، رونن بار، رئیس شاباک و دیوید بارنیا، رئیس موساد میخواهم که بلافاصله و پس از آنکه بنیامین نتانیاهو طی روزهای آتی مذاکرات را خنثی کرد، استعفای خود را اعلام کنند.
وی افزود: آنها باید یک کنفرانس مطبوعاتی مشترک برگزار کنند و در آن به مردم بگویند به این نتیجه رسیدهاند که در راستای منافع اخلاقی، امنیتی، نظامی و سیاسی اسرائیل، نمیتوانند هر روز در برابر آنچه در جلسات غیرعلنی نخستوزیر و وزرای وفادارش مطرح میشود، سکوت کنند.
اولمرت ادامه داد: نتانیاهو خواستار بازگردادن اسرا نیست و بدون دستیابی به توافق تبادل اسرا جنگ در نوار غزه متوقف نخواهد شد و همزمان با آن درگیری های شدید در جبهه شمال نیز ادامه مییابد.
نخستوزیر اسبق رژیم صهیونیستی در ادامه تاکید کرد: نتانیاهو میخواهد منطقه را به سمت جنگ همهجانبه بکشاند و مجبور خواهد شد بین دست کشیدن از پیروزی مطلق و ادامه جنگ و گسترش آن به یک رویارویی همهجانبه و چندوجهی یکی را انتخاب کند. نتیجه درباره انتخاب بین آنچه برای اسرائیل خوب است و آنچه برای بیبی (لقب نتانیاهو) خوب است، کاملا مشخص است. بر این اساس، نتیجه میگیریم که اسرائیل گام به گام در حال حرکت به سمت جنگی همهجانبه است.
اولمرت ادامه داد: نتانیاهو میخواهد که قهرمانی چون وینستون چرچیل باشد و مدت زیادی است که موقعیت چرچیل را دوست دارد و ادامه جنگ برای او یک گزینه اجباری نیست، بلکه یک عملیات تاریخی است که میتواند برای ماههای بیشتر ادامه یابد و او را قادر میسازد تا بخش بزرگی از جامعه بینالمللی را به هرج و مرج بکشاند؛ چراکه به اعتقاد او این اتفاق مرحلهای حیاتی در رویارویی میان عاشقان آزادی و پیشرفت جهان غرب و نمایندگان افراطگرایی اسلامی بنیادگرای متعصب است.
وی اضافه کرد: این سناریو یک تهدید واقعی برای اسرائیل است، این یک تهدید فوری نخواهد بود، بلکه روندی است که منجر به تلفات زیادی در میان غیرنظامیان، کشتههای بسیاری در میان سربازان، آسیب چشمگیر به زیرساختهای فیزیکی اسرائیل در زمینههای مختلف، از جمله صنعتی و تجاری خواهد شد. این سناریو همچنین ممکن است که منجر به وخامت واقعی جایگاه بینالمللی اسرائیل و امکان اعمال تحریمها علیه آن در دادگاههای بینالمللی در شورای امنیت شود.